حادثه سبب تغيير اخلاق نادر گرديد و از آنپس ، سياست و رفتار وى روزبهروز ظالمانهتر و نامعقولتر شد . در ايالات مختلف به علت سختگيرىها و سوء رفتار او شورشها درگرفت و سرانجام در سال 1160 / 1747 ، عدهاى از رؤساى افشاريه و قاجاريه به چادر او ريختند و وى را به قتل رسانيدند . پس از نادر ، دو تن از برادرزادگانش مدت كوتاهى سلطنت كردند و سپس نوهاش شاهرخ كه كور شده بود به عنوان پادشاهى پوشالى كه بازيچه سرداران نظامى بود ، در خراسان حكومت كرد . عاقبت ، آقا محمد خان قاجار ( بنگريد به شمارهء 151 ) كه از شمال ايران دامنهء قدرت خود را به سمت مشرق گسترانيده بود ، در 1210 / 1792 ته بساط قدرت افشاريان را برچيد و به حكومت آنان خاتمه داد .
كتابشناسى
- لين - پول ، 257 - 259 ؛ زامباور ، 261 ؛ البوم ، 57 - 58 .
- دائرة المعارف اسلام ، ويرايش دوم ، « نادر شاه افشار » ( جى . ر . پرى ) .
- پيتر ايورى ، « نادر شاه و ميراث افشاريه » ، در تاريخ ايران كمبريج ، جلد هفتم ، از نادر شاه تا جمهورى اسلامى ، كمبريج 1991 ، 3 - 62 .