روزگار رسوليان ( بنگريد به شمارهء 49 ) به قدرت رسيدند و سرزمينهاى رسوليان را در جنوب يمن و تهامه پس از پايان دولت آنها متصرف شدند . چهار سلطان از اين خاندان مشتركا با هم يا يكى بعد از ديگرى سلطنت كردند و سياستها و سنتهاى ادارى حاميان پيشين خود را به كار بستند . نيز نقش رسوليان را به عنوان بانيان بزرگ عمارات در شهرهايى چون زبيد كه مركز سنتگرايى دينى يمن بود و ساختن مسجد و مدرسه به ارث بردند . طاهريان در عدن كه بندرگاه اصلى يمن بود ، ارگى در برابر مملوكان مصر و پرتغاليان ساختند و آلفونسو دالبوكرك نخستين كسى بود كه آن را در 919 / 1513 محاصره كرد . آنها همچنين در آنجا ساختمانهاى بازرگانى و استحكامات پديد آوردند و آنها در مرتفعات يمن قدرت خود را عليه امامان زيدى بسط دادند و صنعاء را تسخير كردند . امام مملوكان مصر آرزوى تسلط بر يمن را به عنوان پايگاهى براى عمليات عليه پرتغاليان در اقيانوس هند در سر مىپروراندند و بعد از 921 / 1515 حملات مصر به يمن آغاز شد و به اشغال بيشتر خاك يمن و پايان يافتن حكومت بنى طاهر منجر شد . گويا تنها چند تن از اميران طاهرى در نقاط كوهستانى زنده ماندند ، تا اين كه حكمران ( والى ) عثمانى سليمان پاشا ، آخرين امير طاهرى ، عامر سوم ابن داود را در 945 / 1538 به هلاكت رسانيد .
كتابشناسى
- لين - پول ، 101 ؛ زامباور ، 121 ؛ البوم ، 27 .
- جى . آر . اسميث در و . دائم ( ويراستار ) ، يمن : سه هزار سال هنر و تمدن در عربستان سعيد ، 137 - 139 ، با فهرست حكمرانان در صفحهء 139 .
Vanetia A . Porter , The History and Monuments of the Tahirid Dynasty of the Yemen 858 - 923 / 1454 - 1517 , University of Durham PH . D . Thesis 1923 , unpubl . , I , with genealogical tables at pp . 295 - 7 .