846 / 1442 ملك الافضل محمد بن اسماعيل بن عثمان ( مدعى سلطنت رسوليان )
846 / 1442 ملك الناصر احمد بن يحيى ( مدعى سلطنت رسوليان )
847 - 858 / 1443 - 1454 ملك المسعود بن اسماعيل سوم ، صلاح الدين ( مدعى سلطنت رسوليان )
855 - 858 / 1451 - 1454 ملك المؤيد حسين بن طاهر ( مدعى سلطنت رسوليان )
858 / 1454 فتح عدن به دست طاهريان
مورخان و نسبشناسان طرفدار براى رسوليان نسبى جعل كردهاند و تبار آنها را به شاهان غسانى پيش از اسلام و سرانجام به قحطان ، جدّ اعراب جنوبى رسانيدهاند . اما احتمال بيشتر آن است كه آنها از طايفه منجيك ، از تركان غز هستند كه در يورشهاى تركان به سركردگى سلجوقيان به خاورميانه شركت داشتند و رسوليان نخستين به عنوان « رسول » به خدمت خلفاى عباسى درآمدند .
عدهاى از اميران خاندان رسولى همراه نخستين امراى ايوبى به يمن رفتند ( بنگريد به شمارهء 30 ، 8 ) و هنگامى كه آخرين سلطان ايوبى الملك المسعود صلاح الدين يوسف ، پسر ملك الكامل ، در سال 626 / 1229 يمن را به قصد شام ترك گفت ، نور الدين عمر رسولى را به نيابت خود در آنجا گذاشت و چون ايوبيان ديگر به يمن بازنگشتند ، رسوليان به استقلال به حكومت در تهامه و جنوب مرتفعات يمن پرداختند ، و ايوبيان و خلفاى عباسى را به خداوندگارى خود پذيرفتند . سنتهاى ايوبيان به قوت تمام در دولت جديد باقى ماند و اين را به عنوان نمونه مىتوان در القاب حكومتى و فرمانروايى آنان مشاهده كرد . اندكى بعد ، رسوليان شديدا سنى مذهب قدرت خود را بسط دادند و صنعاء را از امامان زيدى گرفتند و آن را چند ده سالى در دست داشتند و در مشرق تا حضرموت و ظفار تا سلالهء جديد در جنوب سلطاننشين عمان پيش رفتند .
قدرت سياسى و شكوه فرهنگى رسوليان در اواخر قرن هفتم / سيزدهم و قرن هشتم / چهاردهم به اوج خود رسيد . سلاطين رسولى در شهرهايى چون تعزّ و زبيد ، بانى ساختن عمارات بسيار شدند و از ادبيات عربى بزرگوارانه حمايت كردند و برخى از خود سلاطين ، نويسندگان زبردستى بودند . رسوليان از عدن با سرزمينهاى دوردستى
سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — صفحة 217
مساهمون: كليفورد ادموند باسورث
ص٢١٧