است ، آبش از چشمه ، چندين راه دارد و هيچيك استحكامى ندارد .
[ 32 ] - قلعه گلاب كوه گيلويه « 1 »
نزديك به 1000 ذرع مغربى قلعه گل است 6 فرسخ جنوبى قصبه بهبهان كوه گيلويه ، كوهى است از همهجا بريده ، وسعت سر كوه 1000 خانوار را جا دهد و اكنون نزديك به 300 خانوار آباد در آن مسكن دارند و اين قلعه را جز يك راه نباشد و آن هم به دو نفر محافظت شود ، بلندى اين كوه از 1000 ذرع بيشتر است ، آبش از چشمه است شكفتى در اين قلعه است و حوضى از سنگ در صحن آن شكفت كندهاند و در هر دقيقه چندين صد قطره از چندين صد جا از سقف اين شكفت ريخته ، در آن حوض جمع شده ، اهل قلعه را آب دهد و در سال 1284 نگارنده اين فارسنامه ناصرى به مصاحبت نواب اشرف و الا احتشام الدوله سلطان اويس ميرزا به فراز اين قلعه رفتيم .
[ 33 ] - قلعه كوه درختى بلوك فسا
در سينه كوه درختى ميانه بلوك فسا و بلوك داراب ، حصارى از گچ و سنگ و چندين برج ساخته و چاهى براى آب كندهاند و اكنون آن چاه انباشته و بارو خراب گشته است .
[ 34 ] - قلعه لك لاش
كوهى است فرسخى بيشتر مغربى قريه زاخور بلوك اربعه ، آبش از چشمه است .
[ 35 ] - قلعه مزايجان لارستان « 2 »
كوه كوچكى است به قريه مزايجان مضافات شهر لار پيوسته آبش از آبانبار بارانى ، او را يك راه پيادهرو بيشتر نباشد و به پنج نفر محفوظ باشد .
[ 36 ] - قلعه مشتكو
كوهى است در جوار قريه گهره ناحيه فين سبعه ، بلندى آن نزديك به ربع فرسخى و وسعت سر آن نيز ربع فرسخ ، آبش از چشمه ، به ده نفر تفنگچى محفوظ شود .
[ 37 ] - قلعه ميان قلعه
كه آن را قلعه شكسته نيز گويند ، 2 فرسخ ميانه شمال و مغرب فتح آباد ، در جلگاء بلوك مرودشت افتاده ، او را سه چهار راه است آبش از آبانبار بارانى و اين قلعه در ميانه قلعه استخر و قلعه اشكنوان است .
هامش
( 1 ) . ر ك : آثار العجم ، ص 411 : ( قلعه گل و گلاب ) .
( 2 ) . ر ك : آثار العجم ، ص 415 .