تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فارسنامه ناصرى ( فارسى ) — صفحة 1634

مساهمون:

ص١٦٣٤
رودخانه‌اى آب داده است . گويا اين كوه را بر دريا گذاشته‌اند . كوه بيرمى : ميانه خاويز دشتستان و خورموج دشتستان است . كوه بيل : ميانه بلوك كازرون و بلوك كوه مره شكفت است . كوه بيل باغلى : ميانه بلوك فراشبند و نواحى بلوك دشتى است . كوه تاسك : ميانه بلوك ممسنى و بلوك كوه مره شكفت است . كوه توده : ميانه رونيز بلوك فسا و بالا كوه فساست انگور ديمى بسيارى بر اين كوه كشته‌اند ، هواى تابستانش خنك [ است ] . كوه جبل عالى : ميانه قريه جم بلوك گله‌دار و بلوك سيراف است . كوه چرم دالان : ميانهء بلوك خنج و بلوك اربعه است . كوه چمپه : در جانب مشرقى ناحيه جهانگيريه لارستان است . كوه جهانو : در بلوك اربعه است . كوه خاكى : شمال ناحيه خورموج دشتستان است . كوه خام : ميانه بلوك ارسنجان و بلوك آباده طشك است . كوه خامى : كوه بزرگ بلندى است در ناحيه باوى كوه گيلويه ، هواى دامنه آن در نهايت گرمى است و برف در بلندى اين كوه از سالى به سالى بىمحافظت بماند و برف بلدهء بهبهان از اين كوه بياورند . كوه خرمن كوه صيمكان : كوه بزرگى است مانند خرمن كه جانبش از جانبى فرق نكند ميانه بلوك صيمكان و بلوك ميمند و بلوك خفر است . كوه خرمن كوه فسا : كوه بزرگى مانند خرمن است 3 فرسخ شمالى قصبه فسا ، برف تابستانه بلوك فسا را از اين كوه بياورند . كوه دالان : ميانه بلوك فراشبند و نواحى بلوك دشتى است . كوه درا : جانب مشرقى ماهور ميلاتى است . كوه دراك : كوه بزرگى ، 2 فرسخ مغربى شهر شيراز ، برف تابستانه شيراز را از اين كوه آورند و در دامنه اين كوه انگور ديمى بسيار كشته و ثمرى فراوان دهد . كوه درختى : كوه بزرگى است ميانه ششده بلوك فسا و نواحى داراب و ايج اصطهبانات . كوه درروك : ميانه بلوك مالكى و بلوك گله‌دار است . كوه درنگ : جانب جنوبى نواحى دشتى ، متصل به درياست . كوه دنا : ميانه ناحيه تل خسروى كوه گيلويه و بلوك سرحد شش ناحيه افتاده ، قله‌هاى اين كوه در تمام سال از برف سفيد است و كبك درى در مملكت فارس جز در اين كوه ، جاى ديگر توالد و تناسل نكند ، گاهى در زمستانهاى پر برف به‌جاى ديگر رفته ، در بهار عود كنند و ارتفاع اين كوه را از صفحه دريا [ ] « 1 » پا گفته‌اند . كوه دوچنگ : فرسخى مشرقى قريه بشكان ناحيه بلوك دشتى است . كوه ديش : ميانه بلوك كازرون و كوه مره شكفت است . كوه ديل : 8 فرسخ مشرقى بلده بهبهان ، جنوبى قريه آرو ناحيه بوير احمد كوه گيلويه
هامش
( 1 ) . ارتفاع آن حدود 5000 متر و پس از دماوند مرتفع‌ترين قله ايران است . ( معين ) .