ايلات كه ناحيهاى به اسم او شهرت يافته يا ناحيهاى را در تصرف ندارد ، اسامى آنها به ترتيب حروف ، پس قصبه آن ناحيه و نسبت آن قصبه به بهبهان و دهات آن ناحيه و نسبت آن دهات به قصبهء آن ناحيه نگاشته شود :
ناحيه باوى : همان ناحيه « باشت » است به ضميمه ناحيه كوه مره كه ذكر درازا و پهنا و حدود و نسبت آن به بهبهان در ذيل شرح 8 ناحيه قديم كوهگيلويه نگاشته گرديد و در سال 1173 حضرت كريم خان زند ، حكومت نواحى تمام چهار بنيچه و طيبى و بهمئى و يوسفى را به هيبت اللّه خان باوى پسر مسيح خان باوى ، عنايت فرمود و بعد از وفات هيبت اللّه خان ، پسرش محمد تقى خان باوى كلانتر ناحيه باوى و باشت گرديد و بعد از وفات او پسرش شريف خان باوى به جاى پدر نشست و در سال 1217 صادق خان آقاى قاجار ، او را كور نمود و بعد از وفات شريف خان ، پسرش اللّه كرم خان باوى به كلانترى ناحيه باوى برقرار گرديد و در سال 1273 خدا كرم خان بوير احمدى كه شرح حالش بيايد ، به اجازه ديوانيان حيلتى برانگيخت و به ظاهر با اللّه كرم خان باوى ، طرح دوستى بريخت و درآمد و شد را كه سالها بسته داشتند ، باز نمودند و خدا كرم به خانه اللّه كرم خان آمد و به موافقت با او به عزم بهبهان حركت نمودند و در ميانه راه كه سواره مىرفتند و اللّه كرم بىخبر بود ، چهار نفر از طايفه بوير احمد از پشت سر درآمده ، اللّه كرم خان و محمد على خان پسر او را به گلوله تفنگ بكشتند و تمام طايفه باوى را غارت نمودند و خدا كرم با نيل مقصود عود به منزل خود نمود و بعد از اين واقعه ، كلانترى باوى ، به شهباز خان باوى پسر اللّه كرم خان قرار گرفت و بعد از وفات شهباز خان ، حسين قلى خان باوى پسر محمد على خان پسر اللّه كرم خان به كلانترى باوى برقرار گشته ، تاكنون برقرار است و ناحيه باشت و باوى مشتمل است بر 38 قريه خراب و آباد « 1 » :
امير شيخ : فرسخى كمتر شمالى « باشت » است .
انا : 1 فرسخ و نيم ميانه شمال و مشرق « باشت » است .
باشت : همان قصبه اين ناحيه است .
پريزه : 4 فرسخ و نيم مغرب « باشت » است .
قريه پشت كوه : 2 فرسخ و نيم جنوبى « باشت » است .
پيچاب : 5 فرسخ بيشتر ميانه شمال و مغرب « باشت » است .
بيدك : 4 فرسخ شمالى « باشت » است .
تكيه : 2 فرسخ بيشتر شمال « باشت » است .
چار راه « 2 » : فرسخى بيشتر شمالى « باشت » است .
چال موره : 2 فرسخ مشرقى « باشت » است .
خان حماد : 2 فرسخ مغربى « باشت » است .
دميه : 2 فرسخ بيشتر شمال « باشت » است .
دوگنبدان : 8 فرسخ مغربى « باشت » است .
دوليارى : 4 فرسخ ميانهء شمال و مغرب « باشت » است .
هامش
( 1 ) . ( مشتمل بر 42 قريه كه 16 قريه در جلگه و بقيه در كوهستان ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 276
( 2 ) . ( چهار راه گشين ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 278 .