قريه است . و قصبه اين بلوك « كليلك » است ، به مسافت 16 فرسخ از شيراز دور است .
و اين بلوك مشتمل است بر 11 قريه آباد « 1 » :
اكبر آباد : فرسخى بيشتر ميانه شمال و مغرب « كليلك » است .
بكان : فرسخى بيشتر مغربى « كليلك » است .
جلدك : 2 فرسخ كمتر مشرقى « كليلك » است .
دز : فرسخى بيشتر ميانه شمال و مغرب « كليلك » است .
دولت آباد : 2 فرسخ ميانه جنوب و مغرب « كليلك » است .
ده بالا : نيم فرسخ بيشتر شمالى « كليلك » است .
رحمت آباد : 2 فرسخ و نيم مغربى « كليلك » است .
سرج آباد : فرسخى كمتر ميانه شمال و مغرب « كليلك » است .
صحراى سرپنيران : نام دشتى مشرقى « كليلك » است .
علىآباد : به مسافت كمى در جانب شمال « كليلك » است .
قصر الدشت « 2 » : 2 فرسخ كمتر ميانه شمال و مغرب « كليلك » است .
قوامآباد « 3 » : 3 فرسخ مغربى « كليلك » است .
[ 56 ] - بلوك كنگان « 4 »
از گرمسيرات فارس ، در جانب جنوبى شيراز است ، درازى آن از « نخل تقى » تا قريه « نيك » 13 فرسخ ، پهناى آن از نيم فرسخ نگذرد ، محدود است از جانب مشرق و شمال به بلوك گلهدار و از طرف مغرب و جنوب به درياى فارس .
هواى اين بلوك از ماه ثور تا ميزان ، گرم و بسيار تر ، شكار آن كبك و تيهو و مرغ كبك انجير است . در قديم اين بلوك را « سيراف » « 5 » مىگفتند و قصبه آن را نيز « سيراف » و آن بلد خراب گشته و محلهاى از آن باقى مانده است و آن را بندر طاهرى گويند و سالهاست قصبه اين بلوك را « كنگان » قرار دادهاند به مسافت 60 و اند فرسخ از شيراز دور افتاده ، كشت و زرع اين بلوك و نخلستانش همه ، ديمى است و از آب گاو چاه ، سبزى و بقولات به عمل آورند و آب چاه بيشتر اين بلوك ، اگرچه صد قدم از دريا دور است ، شيرين و گواراست و گذران اهلش بيشتر از مسافرت در دريا و تجارت است .
هامش
( 1 ) . ( داراى 15 قريه است كه در جلگه واقع شده ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 249 .
( 2 ) . آثار العجم ص 227 ، مىنويسد : ( آنجا نيز دهى است و كاروانسرائى بسيار ممتاز و بنيانش محكم و آن را قوام الملك محمد رضا خان ساخته ) .
( 3 ) . آثار العجم ، ص 227 ، مىنويسد : ( اين ده تعلق دارد به جناب مؤتمن الملك ميرزا حسين خان ولد ارشد صاحبديوان نجف قلى بيك ) .
( 4 ) . ر ك : آثار شهرهاى خليج فارس ، ص 213 ، 255 ، 266 ، 322 ، 323 ، 884 . و كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 355 و 356 و 357 .
( 5 ) . ر ك : كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 325 تا 439 ، و فارسنامه ابن بلخى ، ص 137 تا 172 . نزهة - القلوب ، ص 217 .