محله هشتم شيراز محله سنگ سياه « 1 » است
از زمان سلطنت كريم خان زند طاب ثراه ، محله درب كازرون را كه محله عليحدهاى بود جزء اين محله كردند و تمام آن را « محله سنگ سياه » گفتند و اين محله محدود است به محله ميدان شاه و سرباغ و سردزك و باروى مغربى شهر و شماره خانههاى اين محله در سال 1301 ، شمردهاند 465 خانه است و شماره اهل آن 2082 نفر ذكور و 2207 نفر اناث است و كدخداى آن ، عالىجاه ، سلالة السادات : ميرزا يوسف كدخداباشى محلات نعمتى خانه شيراز ، خلف الصدق ميرزا حسن على كدخداباشى ، خلف الصدق ميرزا على اكبر كدخداباشى ، خلف الصدق ميرزا على نقى كدخداباشى .
چون ميرزا ابراهيم در سال 1216 به منصب كلانترى شيراز رسيد ، منصب كدخداباشى را به داماد خود ميرزا على نقى خلف الصدق حاجى سيد محمد فيروز آبادى كه از اجله سادات بود ، واگذاشت و تاكنون در اولاد او باقى است .
و از اعيان و اشراف اين محله است : قطب فلك نامدارى ، مركز دايره بزرگوارى ، قدوه وزراء و اسوهء امراء ، سلالة السادات حسينى ، مقرب سلاطين و معتمد خواقين ميرزا محمد على - مشير الملك خلف الصدق ميرزا ابراهيم مستوفى . در سال 1177 متولد شده ، در ايام جوانى تحصيل كمالات نموده ، مقدمات علميه را آموخته در نوشتن خطوط شكسته و تحرير و سياق دفترى ، محسود اقران بود ، رسائل را چنان نوشتى كه دست به دست گشتى . در سال 1206 تعليقهجات وزير آصفنشان ، اعتماد الدوله حاجى ابراهيم خان شيرازى را كه در آن زمان به منصب بيگلربيگى مملكت فارس سرافراز بود مىنگاشت و بعد از وصول جناب بيگلربيگى به رتبه و پايهء وزارت كبرى ، ميرزا محمد على وزير مقرب الخاقان اسد اللّه خان پسر دويم جناب اعتماد الدوله كه حكمران نواحى بروجرد و لرستان و عربستان بود ، گرديد و بعد از عزل اسد اللّه خان كه شرح حال او در محله بالا كفت گذشت ، عود به شيراز نمود و مداخلتى در دفتر - خانه ديوانى نموده ، جانب مشاورت وزراء و پيشكاران فارس گرديد و از حسن كفايت رئيس
هامش
( 1 ) . همان محله مقاريضى است كه بين دروازه كازرون و مقبره باهليه قرار داشته و در جنوب غربى شيراز كنونى واقع است .
( بافت قديمى شيراز ، ص 79 ) .