ى
يا به هنگام سبكبارى در يارى مكوب
1001
يا بىفراغتى ز ستمهاى نفس اگر
1165
ياد باد آنكه سر كوى توأم منزل بود
1162
ياد تو مرا از دل پرخون نرود
926
ياد زلفش سوخت خون در پيكرم
1249
يار ار مرا كشد به هزاران جفا و جور
1019
يار اگر بر سر كين است چه سود از دگران
1091
ياران غم بهشت ، بهشتند ، ز آنكه باز
1172
يا رب بنگر كه زشت كاريها
1007
يا رب به روزگار سر دشمنت مدام
1554
يا رب به كمند عشق پابستم كن
1180
يا رب تو به فضل خويشتن بارى
1445
يا رب نظرى ز مكرمت فرماى
1007
يار بود لطف كردگار مجيدش
1016
يار من گفت كه سيمين بدنم
862
يار هر روزه كند جلوه به صد گونه لباس
948
ياسمين رنگم ، زريرى ، لالهسان داغم بدل
973
يا شوم دزد و كنم رخت شب و در پوشم
1079
يا غم جانان مخور يا تن بنه در پيش تيغ
1001
يا قناعت كن به راحت يا شفاعت بين به عشق
1001
يا من ناصبور را نزد خود از وفا طلب
1157
يخ و برف هر سال از سال پيش
1504
يزدانى مكن دگر در سر كوى او گذر
1019
يكايك به برف اندرون ماندند
1473
يك بوسه نمود وعده ، شادم كه يكى
950
يك جام شراب از كف شيرين دهنى
1402
يك جرعهء مى به نزد ارباب خرد
1402
يك جلوه كرد روز ازل يار بىنقاب
1019
يك چند پى زمرد سوده شديم
391 ، 1150
يك چند چو ممسكان فشردم ره حلق
1439
يك دم جانفزاى او آدم
1165
يك روز فرومانده ز اشكستن نان خشك
1010
يك روز گلى نشكفت از روى كسى ما را
1178
يك قوم را ز تارك برداشتند تاج
819