زمان از كيست پابرجاى با اين دست افشانى
1283
زمانى گوش و جان بگشا كه در تسبيح حق يا بى
1285
ز مردم دليلى نمودار شد
1505
ز منجنيق فلك سنگ
1174
ز من فارسنامه كه شد يادگار
1237
ز مير قافله گاهى تغافلى شرط است
1175
زمينش در نقاب گل نهفته
1255
زمين محراب داودست از بس سبزه پندارى
1246
زمين نطع شقايق پوش گشته
1299
ز نام پدر گر نسازى خوشم
1584
زنگى ز حور و حور ز زنگى نيافتى
962
زنند طعنه كه اندر جهان كه پنهانت نيست
1129
ز وصل روى تو اى رشك لعبت نوشاد
980
ز ويرانيش گفتگوها كنند
1503
ز هجر تلختر آبى نداشت جام سپهر
1445
ز هجرت نبوى رفت هفتصد و چل و چار
76 ، 106 ، 298
ز هجرت هزار و دو صد ، رفته بود
30 ، 1051
ز هر پشته و دشت رودى روان
1503
ز هر پيشهاى كارگر خواستند
1311
ز هر سو در چاره را بستهام
1052
ز هر شاخى شكفته نو بهارى
1299
ز هر كار ، دانش شدم اختيار
1051
ز هر گوشهاى لاله و ضميران
1504
ز هر نهال برومندش آشكار ترنج
1387
زهى رزاق انس و جان ، خهى خلاق جان بخشا
945
زهى ستوده حكيمى كه بو على سينا
1173
ز ياد چشم او در چشم خلق از لاغرى شخصم
954
زيرا كه ز ابر ، دجله در تحت رجاست
1399
زير گل و ارغوان ، گفته « صحبت » بخوان
1511
ز يك خاك رويند جدوار و بيش
671
زين دار فنا به چار شنبه
1139
زين شش در بىثبات فانى
67 ، 411
زينهار اى آز بيرون شو از گيتى
1571