و همواره به نظر عنايت مجلس ما اختصاص داشته است و بر كمال حصافت و حسن شيمت و سجيت او كه بتجارب شناختهايم اعتمادها داشتهايم او را از جهت تقليد معظمات امور ادّخارى كرده تا درين وقت كه بعد از اجالت رأى و استخارت خداى عزّ و جل قضاء نيسابور و مضافات آن همچنانكه در سوالف عهود اسلاف او داشتهاند و پيش ازين برسم او بودست باهتمام او مفوّض گردانيديم و آن مهمّ دينى بر وى مقرّر فرموديم و زمام آن كار نامدار و امانت بزرگوار بدست شهامت و ديانت و علم و عفت او داديم و معوّل در نظم شمل آن بر سيرت مرضى و راى سديد و علم وافر و دين كامل او كرديم و مىفرمائيم تا باهتزازى تمام معانق و ملابس آن شغل خطير گردد و تحمل و تكمل آن امانت بزرگوار پيش گيرد و خويشتن را درين جهان و در آن جهان صاحب عهدهء آن داند و بجواب آنچه گفته باشد و كرده مخاطب و از سيئات و حسنات مسؤل ، بر حسنات مثاب و بر سيئات معاقب ،
يَوْمَ لا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئاً وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ
، و در كل احوال تقوى و خشيت ايزد تعالى را كه عليم بذات الصدورست پيش دل دارد و مراقبت جانب او را جلت عظمته اعلانا و اسرارا آلت و عدّت روانى كار در دنيا و رستگارى در عقبى داند
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ
و اگرچه همگنان بخشيت و اتقاء و مراقبت جانب آفريدگار علت كلمهء مأموريم آنجا كه فرموده است
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ وَ لا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
، اما علماء دين حكم و فرمان اختصاصى دارند چنان كه ميگويد تبارك و تعالى :
إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ
. و درين منصب كه عماد الدين را ادام اللّه تأييدهم فرموده شد و مصالح شرعيات كلى خلايق آن طرف كه در عمل قضاء اوست بتدبير او موكول گشت مىفرمائيم كه اول ما فى الباب فتح الباب و رفع الحجاب شرطست تا هر متحاكم از خواص و عوام كه باشد بوقت پيش او ميرسند و دعاوى بوى برميدارند و حجج و بينات مىنمايند و استنجاح مقاصد و اغراض بر مقتضى شرع مى كنند ، و عماد الدين دام تأييده چنان كه از رزانت و وقار او مألوف و متعارفست در استماع دعاوى متثبت و متأمل باشد و در موازات و محاذات خصمان و تسويت ميان ايشان لحظا