تو شكر و صبر آرى « 1 » .
خداوند تعالى وحى فرستاد بيكى از پيغمبران « 2 » كه اگر خواهى كه بدانى از خويشتن رضاء من « 3 » بنگر تا رضاء درويشان از تو چگونه است « 4 » .
زقّاق گويد هركه اندر درويشى تقوى همراه وى نباشد « 5 » حرام محض خورد .
گويند درويشان اندر مجلس سفيان [ ثورى ] چون اميران بودندى .
ابو بكر طاهر گويد حكم درويش آنست كه او را « 6 » رغبت نباشد « 7 » پس اگر باشد نبايد كه رغبت وى برتر از كفايت او بود « 8 » .
[ از ابو بكر مصرى پرسيدند از فقير صادق گفت لا يملك و لا يملك معنى آن بود كه ويرا ملك نبود و وى ملك كس نبود ] .
هامش
( 1 ) - مب : در وزن خواهد آمد بايد كى صبر كنى و شكر كنى . متن عربى : نسخهء بغداد :
فتعال نشكر و نصبر . پس بيا تا شكر و صبر كنيم . شرح زكريا و چاپ مصر : فيقال يصبر و يشكر . بىشك غلط است .
( 2 ) - مب : و حق تعالى ببعضى از انبيا وحى فرستاد .
( 3 ) - مب : رضاء من از تو .
( 4 ) - مب : چونست .
( 5 ) - مب : هر كى پرهيز و تقوى با درويشى وى همراه نبود .
( 6 ) - مب : ويرا .
( 7 ) - مب : نبود .
( 8 ) - مب : ناچار رغبتش از كفايت بيرون نشود . متن عربى : اين ابيات را كه در « مب » بدون نسبت نقل شده بروايت احمد بن عطا منسوب بيكى از شعراء صوفى اضافه دارد :قالوا غدا العيد ماذا انت لا بسه * فقلت خلعة ساق حبه جرعافقر و صبرهما ثوباى تحتهما * قلب يرى الفة الاعياد و الجمعااحرى الملابس ان تلقى الحبيب به * يوم التزاور فى الثوب الذى خلعاالدهر لى مأثم ان غبت يا املى * و العيد ما كنت لى مرأى و مستمعاگويند اين بيتها ابو على رودبارى راست . ظ : مأتم .