قطب الدين بهمن بن كردان شاه ( م 746 ) است . او پس از پدر به جاى او حكومت ملوك هرمز را بر عهده گرفت . زمانى كه زين العابدين پسر شاه شجاع مظفرى در شيراز و احمد مظفر در كرمان حكومت داشت ، باجگذار آل مظفر بود ، ولى پس از يكى دو سال به واسطهء هرجومرج دربار مظفرى از پرداخت باج صرفنظر كرد ، اما در دوران شاه منصور مجددا پرداخت خراج را شروع كرد . او در سال 802 فوت كرد . براى اطلاع بيشتر ، ر . ك : منتخب التواريخ معينى ، ص 19 .
( 235 ) . ( ص 861 ) : شيخ احمد يسوى : شيخ احمد ، معروف به حضرت خواجه احمد يسّى
( yassi )
بنيانگذار فرقهء جهريه است . وى از شاگردان و خليفهء سوم از خلفاى خواجه يوسف همدانى ( 440 - 535 ه . ق ) بود ، كه پس از درگذشت استادش ، در مقام دعوى خلق برآمد . او در كودكى تحت تربيت باب ارسلان بود و بعد از فوت او به بخارا نزد خواجه يوسف همدانى رفت و پس از فوت دو خليفهء قبل از خودش - يعنى خواجه عبد اللّه برقى و خواجه حسن انداقى - به دعوت مردم بخارا مشغول شد ، ولى پس از چندى به سوى تركستان رفت و به هنگام رفتن ، همه يارانش را به پيروى و همراهى خواجه عبد الخالق غجدوانى وصيت كرد . شيخ احمد يسورى از مشهورترين قدّيسان آسياى ميانه و مخصوصا پير قرقيزها است . وى در حدود 1120 م درگذشت . تيمور ، مسجد حضرت را بر روى بقعهء شيخ احمد ساخت و در نيمهء سدهء شانزدهم ميلادى عبد اللّه خان دوم ، خان مشهور اوزبك آن را بازسازى كرد . اين مسجد يكى از مقدسترين مساجد آسيانهء محسوب مىشود .
رشحات عين الحيات ، ج 1 ، صص 17 - 20 ؛ تاريخ رشيدى ، حواشى ، ص 765 .
( 236 ) . ( ص 865 ) : محمود شاه تغلقى : ناصر الدين ، غياث الدين محمود شاه سلطان دهلى از خاندان تغلقيان ( حكومت 796 - 815 ه . ق ) . وى پسر كوچك ناصر الدين محمد شاه ( م 815 ه . ق ) بود و چون سلطان علاء الدين سكندر شاه درگذشت ( 5 جمادى الاولى 796 ه . ق ) به قول مؤلف تاريخ فرشته « ميان امرا بر سر