معلوم فرموده باشد و بفرمايد كه در اين مدت كه حوالهء اين امر بزرگ بدين ضعيف رفته بود ، به چه نوع معاش كرده و به حالتى كه آدمى را از آن چاره نيست ، رسيديم و بىحسرت مىرويم .
بعد اللّه تعالى ، سفارش فرزندان به آن جناب مىرود تا چنانچه از حسن اخلاق شهريارى بسزد ، ايشان را مخصوص خود دانسته ، سخن اعدا و حساد كه سالهاست تا چنين روز را منتظرند ، در حق ايشان نشنود و رعايت و مراقبت فرمايند ، چنان كه در ايران و توران پسنديده باشد . اخلاص و دولتخواهى را چون ضمير پاك واقف است ، مكرر نمىكند ؛ بگذاشتيم تا كرم او چه مىكند . المحتاج الى اللّه ، شاه شجاع .
اسناد و مكاتبات تاريخى ايران ، ص 18 .
( 176 ) . ( ص 583 ) :
عرش است نشيمن تو شرمت نايد * كايّى و مقيم خطهء خاك شوى
اين بيت ، بيت دوم رباعى شيخ احمد بديلى است ، بيت اول آن چنين است :
اى جان اگر از غبار تن پاك شوى * تو روح مقدسى بر افلاك شوى
تاريخ جهانگشاى جوينى ، ج 2 ، صص 24 .
( 177 ) . ( ص 583 ) : « . . . در اين پنجاه و سه سال كه اتفاق نزول اين منزل خاك افتاده . . . » .
شاه شجاع پس از 27 سال سلطنت در 53 سالگى بر اثر افراط در بادهگسارى و مباشرت با زنان بيمار شد و هم بدان مرض در تاريخ 22 شعبان 786 درگذشت . به هنگام مرگ نامه براى تيمور نگاشت . ولى در باب تاريخ فوق ، در كتاب آل مظفر محمود كتبى پنجاه و سه چهار ذكر شده است و روضة الصفا ، پنجاه و چهار سال ذكر كرده است . براى آگاهى بيشتر ، ر . ك : اسناد و مكاتبات تاريخى ايران ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ، ص 15 .
( 178 ) . ( ص 585 ) : انّ حسن العهد من الايمان به درستى كه نيكويى پيمان از ايمان است .