تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات ناصرى ( تاريخ كامل ايران واسلام ) ( فارسى ) — صفحة 428

مساهمون:

ص٤٢٨
شهر را بنا كرد ، و در پيش آن شهر آبى ميرود ، در غايت عظمت ، نام او بنكمتى [ ( 1 ) ] گويند چون به ديار [ ( 2 ) ] هندوستان درآيد او را بلغت هندوئى سمندر گويند به بزرگى و وسعت ( و عمق ) سه چندان گنگ [ ( 3 ) ] باشد محمد بختيار بر لب آن ( آب ) آمد ، و على ميچ در پيش لشكر اسلام شد ، و مدت ده روز لشكر را به طرف بالاى آب روان كرد ، در ميان كوهها ببرد ، تا بموضعى آورده ، كه از قديم العهد باز ( آنجا ) پلى بسته بودند از سنگ تراشيده با بيست و اند طاق . چون لشكر او بران پل بگذشت ، دو امير خود را ، يكى بندهء ترك ، و دوم امير خلجى بر سر آن پل نصب كرد با حشم بسيار ، تا محافظت كنند آن پل را ، تا هنگامى كه مراجعت او باشد ، و محمد بختيار با باقى حشم بران پل بگذشت . چون راى كامرود از گذشتن لشكر اسلام خبر شد [ ( 4 ) ] ، معتمدان فرستاد ، و گفت : صواب نيست ، عزيمت بلاد تبت كردن ، درين وقت باز بايد گشت و استعداد تمام بايد كرد ، منكه راى كامرودم قبول كردم [ ( 5 ) ] كه سال آينده لشكر خود ساخته كنم و پيش لشكر اسلام شوم ، و آن بلاد ( را ) مسلم كنم . محمد بختيار به هيچ وجه ، آن نصيحت قبول نكرد ، و روى بجبال تبت نهاد . از معتمد الدوله مقبل ركابى [ ( 6 ) ] محمد بختيار ، كه در لكهنوتى سكونت ساخته است ميان ديوكوت و بنگاون [ ( 7 ) ]
هامش
[ ( 1 ) ] مط و راورتى : بنگمتى . در يكى از ماخذ مط . بكمدى و ستماكات در مجله آسيائى بنگال 1875 م ( ص 188 ) مردهن را با بردنكوتى ديناج پور در 35 ميلى جنوب رنگپور تعيين كرده كه در سنسكريت وردهنه كوتى بود و بانى آن را گرشاسپ ( يا مطابق چند نسخه گشتاسپ ) گفته‌اند ، ولى بموجب گرشاسپ نامه همين شاه در هند و چين فتوحاتى كرده بود ، و نامش در اوستا كيرىسسپه است ( يشت 19 ) اما درباره تعيين بنكمتى آراى پژوهندگان مختلف است ، و جمهور برانند كه اين بنكمتى عبارت از كره‌تويه است كه به نهر اتراى مىآميزد و بعد از آن به گنگ مىريزند ( تاريخ آسام 34 ) اما موقع پل را بلا كمن در 12 ميلى دارجبلنگ و دالتون در سلهاكو نزديك گوهاتى تعيين كرده است ( حواشى هوديوالا برايليوت 707 ) [ ( 2 ) ] مط : بدرياى . [ ( 3 ) ] مط : سه چند آب گنگ . [ ( 4 ) ] مط . آگاهى شد . [ ( 5 ) ] مط . ميكنم [ ( 6 ) ] اصل : از معتمدان دولت . راورتى و مط : مانند متن [ ( 7 ) ] اصل : ديو و بستكاوان . راورتى : ديو - كوت و بنكانوه . پ : ديوكوت و سنكاون . راورتى گويد : كه در برخى از نسخ قديم بنكنوه يا بنگانوه ، و در يكى هم بكاون يا بگاون است ، دو نسخه جديد ستگاون و ستاگون است ، كه بلاد كمان در جغرافياى تاريخى بنگال ( ص 9 ) بنگاون يا سنگاون آورده ، شايد اينجا ساتگوان يا همان بكلانه آئين اكبرى باشد . ديوكوت اكنون در بلورگهت علاقه ديناج پور نزديك قلعه مخروبه دمدمه بعرض 25 درجه و 11 دقيقه شمال و طول 88 درجه 31 دقيقه غربى واقع است ، و بقول بلاكمن بنگاون هم . اكنون نزديك ديو كوت موجود و مشهور است ( گزيتير هند 6 : 275 ) .
طبقات ناصرى ( تاريخ كامل ايران واسلام ) ( فارسى ) — صفحة 428 | عبدالحى حبيبى / منهاج سراج