روابط پادشاهان گوركانى هند با سلاطين صفوى
روابط ايران و هند از ديرباز دوستانه بود . پس از استقرار گوركانيان در هند و فتح دهلى به توسط بابر نيز اين روابط دوستانه ادامه يافت خاصه آن كه شاه اسماعيل صفوى خواهر بابر را از اسارت ازبكان نجات داده نزد برادر فرستاده بود . توضيح آن كه در سال 906 شيبك خان بر سمرقند غلبه يافته و خان زاده بيگم خواهر بابر پادشاه را به زور به عقد خويش درآورده بود و پس از آن كه شاه اسماعيل در مرو بر شيبك خان پيروز شد و شيبك خان به قتل رسيد شاه اسماعيل خان زاده بيگم را با احترام فراوان پيش بابر گسيل داشت .
در دوران تسلط بابر بر هند ، سفرائى بين دولت ايران و هند مبادله شد و از آن جمله است خواجگى اسد سفير بابر كه حامل تهنيت مخدوم خويش براى شاه طهماسب بود به مناسبت جلوس وى بر تخت سلطنت ايران . وى در سال 933 به اتفاق فرستادهء شاه طهماسب به نام سليمان آقا به هندوستان برگشت و هدايايى به همراه داشت من جمله دو دختر ماهرو كه جزو زنان شبستان بابر درآمدند . خواجگى اسد و سفير ايران دو ماه بعد باز به ايران آمدند تا شرح پيروزى بابر را در جنگ با راناسانگارا رهبر قوم راجپوت براى شهريار ايران حكايت كنند و شاه طهماسب نيز پس از جنگ جام و غلبه بر سپاه انبوه اوزبك سفيرى به نام حسن چلبى به هند فرستاد تا شرح فتوحات مخدوم خويش را براى حكمران مغول هند بازگويد .
پس از بابر كه در سال 937 هجرى درگذشت فرزندش همايون يا بهتر بگوئيم نصير - الدين محمد همايون بر مسند فرمانروائى هند تكيه زد . سالهاى نخستين سلطنت وى به جدال با برادران گذشت و به همين جهت فرصت فرستادن سفير به ايران نيافت . خاصه آن كه كامران برادرش كه در زمان بابر حكمران كابل و قندهار بود لاهور را تصرف كرد و سدى ميان همايون