هلنديها كه مردمان دريانورد و تجارت پيشهاى بودند ، از اواسط قرن شانزدهم ميلادى با هندوستان و ساير كشورهاى مشرق ارتباط بازرگانى برقرار كردند . ولى اين ارتباط از طريق ليسبون پايتخت كشور پرتغال صورت مىگرفت . زيرا هلند در آن روزگار از متصرفات دولت اسپانى بود و فيليپ دوم پادشاه اسپانيا مايل نبود كه ملت ديگرى را در سود كلان تجارت با مشرق زمين با ملت اسپانيا شريك سازد . ولى هلنديها با سماجت فراوان ، در صدد راه يافتن به مشرق زمين و تجارت مستقيم با كشورهاى خاورى بودند .
در سال 991 هجرى ( 1583 م . ) براى نخستين بار ، يكى از مردم هارلم ، به نام ژان هويگن وان لينشوتن « 1 » به هندوستان سفر كرد و در بازگشت اطلاعات وسيع خود را ، پس از اقامت ده ساله ، در آن كشور منتشر ساخت و كتابى نيز در خصوص راه دريائى اروپا با كشورهاى مشرق زمين و شرح بنا در ميان راه و ترتيب وزش بادها و جريانهاى دريايى اوقيانوس هند و اقيانوس اطلس همراه با جداول و نقشهها نگاشت . پس از وى ، در حدود سال 1007 هجرى ( 9 - 1598 م ) ، كورتليس هوتمن « 2 » كه قبلا با كشتيهاى پرتغالى چند سفر به هند كرده بود ، فرماندهى چهار كشتى هلندى را بر عهده گرفت و موفق شد كه با پادشاه بنتام ،
هامش
( 1 ) -Jan Huyghen van Linschoten( 2 ) -Cornelius Houtman