ترجمهء نامهء پادشاه انگليس به شاه عباس
« بعد از وظايف دعاگويى بر بندگان نواب همايون اعلى واضح بوده باشد كه بر ما عجب آمد كه مثل چنين پادشاه عظيم الشأن ايلچيى پيش ما فرستد كه هم غلام ما و هم خدمتكار شما باشد . . . چون درين وقت بيگزادهء اعظم ( - شرلى ) از جانب نواب به ايلچيگرى به پايهء سرير پادشاه پادشاهان فرنگ و نزد ما آمده ، چند روزى بيگزاده را نزد خود نگاه دارى نموديم و چون مشار اليه از نسل و اصل اين الگه بود و بزرگزاده ، اين جانب را نهايت عزت و حرمت دربارهء مشار اليه بوده و آنچه نيكى كه به بيگزاده نمودهايم از واسطهء يگانگى و دوستى است كه ميانهء ما و نواب اشرف است و باز آنچه خدماتى كه نواب اشرف به بيگزاده نموده آنچه نسبت به ما دارد ، صد چندان به جا خواهيم آورد و باز احوالات چند بود كه نتوانستيم در مكتوب قيد نمودن . به زبانى خاطرنشان مشار اليه نمود كه در زمان ملاقات به عرض خواهد رسانيد .
متوقع چنان است كه همچنين كه ما در دوستى نواب به جان مىكوشيم ، نوّاب نيز محبت ما را از خاطر مبارك محو ننمايند و التماس چنان است كه چون مردم ما به الگهء نواب اشرف آيند در عزت و حرمت خود را معاف ندارند . و خدا مطلع است كه بيگزاده يك نوع ايلچيگرى به جاى آورده در نزد پادشاهان فرنگ كه شرح آن درين مكتوب نمىگنجد و اين جانب ليلا و نهارا به دعاگويى مشغولم