توعدون لات عسكر ظفر مخصوص
كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ 41
چون اجل مسمّى نداى
فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ 42
در دهند و به حكم اقتلوهم حيث ثقفتموهم 43 عامل شود ، دمار از روزگارت برآرند و در آن ديار ديّار نگذارند و
لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ
و
يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ 44
فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ 45
.