طيور مختلف آبى ، بيش از يكصد قطعه زدند كه در ميان آنها از انواع اردكهاى رنگارنگ زيبا بسيار بود .
آفتابگردان ناهارخورى شاه را به فاصلهء چند گام از درياچه برپا ساخته بودند .
فرداى روزى كه شرحش گذشت شاه پس از خوردن ناهار در چادر مزبور به كاغذخوانى و نوشتن سفرنامه پرداخت غلامحسين خان صاحب اختيار كه آن زمان امين خلوت ناميده مىشد براى خواندن عرايض و نوشتن جواب و مهدى خان آجودان مخصوص كه در دوران مظفرى ملقب به وزير همايون شد براى نوشتن سفرنامه در حضور نشستند .
در مورد تعيين محيط درياچه گفتگو شد و هركس حدسى زد ، يكى گفت 12 فرسنگ و ديگرى هفده ، بالاخره شاه يكبار ديگر نظرى به درياچه افكنده گفت چون دامنهء آب تا صحراى مسيله كشيده مىشود بايد دورش بيشتر باشد و بهتر است كه 24 فرسنگ نوشته شود . آنگاه سخن از عمق درياچه به ميان آمد . اكبر خان سيف السلطان نايب ناظر برادر مجد الدوله كه در پيشگاه شاه مانند برادر جسور بود گفت ، اين كار نيز چندان اشكال ندارد همانگونه كه محيط را تعيين فرموديد عمق را نيز معلوم فرماييد ، شاه را بذلهگوئى او خوشآمد و به قهقهه خنديد و درحالىكه از گوشهء چشم در نايب ناظر مىنگريست گفت عمق را نيز تا بيست متر بنويسيد .
شب هوائى صاف و ماهتابى لطيف بود . عزيز السلطان همراهان شاه را در چادرهايش به شام و ساز و نواز دعوت كرده بود . بعد از ظهر شاهزاده مقبل الدوله سوار بر اسب از چادرى به چادر ديگر رفته و دعوت به عمل آورده بود . ميهمانى مفصل و از هر حيث عالى بود . نوازندگان و خوانندگان خاصه كه پيوسته در سفرها همراه بودند داد طرب دادند و سنگ و خار بيابان را به وجد اندرآوردند . شبى سخت خوش بود و تا آفتاب از پس كوههاى آن سوى درياچه بيرون شد بساط سور و سرور ادامه داشت و يك تن از خيمهها بيرون نرفت . چون آن روز ترتيب شكار آهو داده شده بود همه از مجلس بزم برخاسته آهنگ رزم كردند . گروهى از سوارهاى كشيكخانه و سربازهاى منصور و مهديه براى راندن آهو از صحراهاى دوردست رفته بودند و شكارچيان با دوربين اطراف را زير
سفرهاى ناصر الدين شاه به قم ( فارسى ) — صفحة 162
مساهمون: ناصر الدين شاه قاجار
ص١٦٢