او است ، اين است استدعائى كه در حالت زندانى خود از آن اعليحضرت مىكنم ، و قطع اميد نيستم « 1 » از اينكه اين صداى ضعيف من شنيده شود .
آن اعليحضرت را به اسم خدا قسم مىدهم كه سعى كند به رد آزادى كه در سنهء 1849 عيسوى از دست اتالى رفته است ، و آن را نيز سبب خود فرانسه شده است . اعليحضرت شما بخاطر خود بياورد آن اهل اتاليائى كه پدر من نيز در ميان ايشان بود ، از براى ناپليون اول بهر دعوائى كه مىبرد خون خود را نثار مىكردند ، و با او باوفا بودند تا دم آخرين . و اعليحضرت شما اين را نيز در خاطر داشته باشيد مادامى كه آرزوى اتاليا داده نشده است آرامى يروپ و اطمينان خود آن اعليحضرت محال خواهد شد . استدعاى من آنست كه آن اعليحضرت رد نكند منتهاى آرزوى يك وطندوستى را كه مصمم سفر مرگ است كه آن آرزو استرداد آزادى ملت من است و دعاى خير بيست و پنج مليان ملت براى آن اعليحضرت خواهد بود تا ابد .
در يازدهم شهر فوريه يكهزار و هشتصد و پنجاه و هشت مسيحى
هامش
( 1 ) - در اصل چنين است .