[ مقدمه مولف ]
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم الحمد للّه الاول قبل الانشاء و الآخر بعد فناء الاشياء لم يشارك فى الاهيته و لم يظاهر فى وحدانيته « 1 » لا خلف بوعده و لا نقض فى عهده و لا تنازع فى ملكه
فرد
سر پادشاهان گردنفراز * بدرگاه او بر زمين نياز « 2 »
صانع قديمى كه امين راز و سفير خبير حضرت بىنياز ، با دل آگاه و طغراى لى مع اللّه « 3 » ، ديباچهء روزنامهء معارف را به « ما عرفناك حق معرفتك « 4 » » كه اوفى و ابلغ محمد تست زينت داد و دفتر مفاخر و محامدش به « ما عبدناك حق عبادتك » در مقام عبوديت ترتيب يافت ؛ در اولين قدم بعثت ، از جانب رب العزت ، با كاينات عهد بسط رحمت بست ، و وعدهء بث نعمت داد و اتباع گزين را به اتبّاع آئين مبين امر فرمود
هامش
( 1 ) - مأخوذ از دعاى جمعه و دوشنبه ، مفاتيح الجنان ص 27 و 24 ، اصل : فى الهيته ، فى الوحدانيته .
( 2 ) - بوستان سعدى ص 1
( 3 ) - اشاره به حديث معروف نبوى است : « لى مع اللّه وقت لا يسعنى فيه ملك مقرب و لا نبى مرسل ( احاديث مثنوى تأليف بديع الزمان فروزانفر نشريه شمارهء 283 دانشگاه تهران ، بهمن 1334 ، ص 39 ) ، مولانا گويد :« لا يسع فينا نبى مرسل * و الملك و الروح ايضا فاعقلوا »( 4 ) و ( 5 ) - اشاره به حديث معروف نبوى است كه فرمود : « ما عبدناك حق عبادتك و ما عرفناك حق معرفتك . »