( 134 ) - سموم : باد گرم ، باد زهرآگين . فرهنگ عميد .
( 135 ) - در اصل : جهيم .
( 136 ) - در اصل : خواست .
( 137 ) -
يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ :
روزى كه آسمان را مانند طومار درهم پيچيم . ( سورهء انبياء / آيهء 104 )
( 138 ) - يك كلمه خوانده نشد .
( 139 ) - همان كلمه خوانده نشد .
( 140 ) - يك كلمه خوانده نشد .
( 141 ) - در اصل : سوقاتى .
( 142 ) - گاوسر : گرزى كه به شكل سر گاو ساخته باشند ، چوب كلفت كه سر آن مانند گرز باشد . فرهنگ عميد .
( 143 ) - سلامى كه اگر تجسم يابد ، بسان مرواريد ياقوتى است كه تبديل به دو دست نياز شوند ، بر آستان آن كس كه جان خردم در گرو او و مردمك چشمانم منزلگاه او است .
( 144 ) - همجنس به همجنس ميل مىكند . مثل :
كبوتر با كبوتر باز با باز * كند همجنس با همجنس پرواز
( 145 ) - شعر را مغلوط آورده ، صحيح اين است :
دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند * و اندر آن ظلمت شب آب حياتم دادند
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . .
چه مبارك سحرى بود و چه فرخنده شبى * آن شب قدر كه اين تازه براتم دادند .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . .
« حافظ »
( 146 ) - صبح كردم درحالىكه زايرات شدم اى شحنهء نجف .
( 147 ) - بارگاه على مرتضى ، كه شانس برتر است از مدعيان همسنگى شأنش
( 148 ) - سپاس خداى را كه ما را بدين مكان هدايت كرد .
( 149 ) - در اصل : قرنتينه . در همهجا تصحيح شد .
( 150 ) - حقّه : ظرف كوچك كه در آن جواهر يا چيز ديگرى بگذارند . فرهنگ عميد .
( 151 ) - شيم : خلقها ، خويها ، طبيعتها ، عادات . جمع شيمه . فرهنگ عميد .