مقارن آن حالت وصيتنامهاى از سركار فرمانفرما رسيد كه به حكم تقديرات ازلى گرفتار شديم و سعى شما در خرابى مملكت و اعتماد بر خلق بىسروپاى اين ولايت بىجا است . اگر سلامتى خود را طالب باشيد خود را باماكن مشرفه و عتبات عاليه عراق عرب رسانيده و چهار روزه عمر را مصروف عبادت پروردگار داريد و اگر استخلاص ما را بخواهيد سواى دولتى خارج را شفيع اين كار كنيد ، چارهء ديگر ندارد و بهترين دولتها در اين باب دولت انگليس است كه شما را در اين خصوص از رفتن به آن دولت چاره نيست . »
رضا قلى ميرزا و برادرانش و عمويش سليمان ميرزا و نواب حاجيه روز پنجشنبه 23 ذيقعده 1250 از منزل وليخان حركت كرده و از كمارج و دالكى عبور كرده به برازجان ميرسند . حاجى محمد خان حاكم برازجان ابتدا از آنها پذيرايى مىكند ولى بعد عذرشان را ميخواهد و سهشنبه به طرف عربستان و كوهكيلويه ميروند و پس از عبور از « شبانكاره » و « شور » روز 29 ذيقعده به « حيات داود » ميرسند و بعد از « ليراوى دشت » و « كناده » و « بهبهان » و « زيدون » گذشته روز سوم ذيحجه به عشائر عرب ميرسند و از رودخانهء « زهره » عبور ميكنند .
از ميرزا منصور خان حاكم بهبهان و ميرزا على خان وزير تيمور - ميرزا هم كه كومك خواسته بودند جواب ميرسد كه صلاح رفتن به عتبات است .
امير مشايخ بنى تميم كه آنها را شريفات مىگويند و از عشاير كعب محسوب ميگردند از آنها خوب پذيرايى مىكند . جمعه ششم ذيحجه از قبيله شريفات حركت مىكنند و وارد « بندر معشور » ميشوند .
سفرنامه رضا قلى ميرزا نايب الاياله ( نوه فتحعلى شاه ) ( فارسى ) — صفحة 167
مساهمون: رضا قلى ميرزا نايب الاياله
ص١٦٧