ندارد .
( 1 )
3 - مسموميت در طواف
مورخ شهير احمد بن سهل بلخى مشهور به مقدسى مىنويسد ( امام در حال طواف كعبه بود كه شخصى نيزهء زهرآلودى را در پايش فرو برد و امام مسموم شد و بر اثر آن شهادت يافت ) . « 1 »
اين سخن شگفتآور را فقط همين مورخ گفته و شايد قصد داشته كه معاويه را از قتل امام تبرئه كند و او را از مسئوليت چنين جريمهاى بر كنار سازد و ما هرگز نشنيدهايم كه مورخى اين خبر را در كتابش آورده باشد .
( 2 )
4 - مرگ عادى
دكتر حسن ابراهيم ميگويد : بعضى مورخين عقيده دارند كه امام به اجل عادى از دنيا رفته و چهل روز پس از بازگشت از عراق بمدينه از دنيا رفته است « 2 » . نادرستى اين سخن هم معلوم است زيرا امام بمرگ عادى از دنيا نرفته و ديگر آنكه پس از بازگشت از عراق سالها در مدينه زيسته و سپس چنان كه همهء مورخان نوشتهاند شهادت يافته است اكنون بشرح مفصل مسموم شدن امام ميپردازيم .
وقتى كه امام مسموم شد احساس مرگ كرد و چهل روز « 3 » و بگفتهاى دو ماه « 4 » در بستر بيمارى ماند و هر روز حالش بدتر مىشد
هامش
( 1 ) - البدء و التاريخ 6 / 5 چاپ پاريس
( 2 ) - تاريخ سياسى اسلام 1 / 398 ، محمد اسعد طلس هم نزديك به همين گفته را در كتاب تاريخ امت عربى ص 9 و 16 آورده و مىنويسد حسن پس از صلح بمدينه رفت و بيش از دو ماه نگذشت كه از دنيا رفت .
( 3 ) - دائرة المعارف بستانى 7 / 38 ، شرح ابن ابى الحديد 4 / 4
( 4 ) - حيات الحيوان دميرى 1 / 53 و گفته شده است كه امام فقط دو روز پس از مسموم شدن رحلت يافت ( تحف العقول ص 391 )