( 1 ) وضع و موقعيت حضرت سيد الشهداء امام حسين ( ع ) هم در جريان صلح بمانند نظر و عقيدهء برادرش امام حسن ( ع ) بود و او هم در چنان شرايطى ، رعايت صلح و مسالمت را ضرورى ميدانست و عقيده داشت كه در موقعيت نابسامان و از هم پاشيدگى سپاه عراق ، وقوع جنگ با معاويه بسود مسلمانان نيست و معاويه ميدان بيشترى براى زشتكارىهاى خود مىيابد و ضربههاى هولناكترى و پيكرهء مجتمع مسلمين وارد مىسازد .
و ما طى فصلهاى گذشته از خيانتهاى رسواى سران سپاه عراق سخن گفتيم و بيان داشتيم كه چگونه به سپاهيان معاويه مىپيوستند و يا در نهان با معاويه پيوند و پيوستى خائنانه داشتند و حاضر بودند كه امام را ترور كنند و يا دست بسته تسليم معاويه نمايند و با چنين وضع سياه و دردناكى چگونه امام ميتوانست به پشتگرمى اين سپاهيان خيانتكار و فرصت طلب بجنگ با معاويه اقدام كند .
امام حسين ( ع ) كه شخصاً اين صحنهء اندوه بار را بمعاينه ميديد و حوادث تلخى را كه برادرش به آن گرفتار بود از نظر ميگذرانيد به خوبى ميدانست كه به اميد اين سپاهيان از هم پاشيده و خائن و تبهكار هرگز نميتوان با معاويه جنگيد و بر او پيروز شد و به همين سبب اقدام برادرش را در پذيرش صلح تأييد مىكرد و هرگز با نظر امام مخالفت نمىنمود .
ولى برخى از مورخين گمان مىبرند كه امام حسين ( ع ) از اقدام
حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 301
مساهمون: فخر الدين حجازى
ص٣٠١