تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 201

مساهمون:

ص٢٠١
( 1 ) - چون دربارهء خواهرش شعر گفته‌اى و از او يادى نكرده‌اى - او حق دارد شكايت كند ، من دربارهء او هم شعر خواهم گفت : عبد الرحمن غزلى هم دربارهء دختر ديگر معاويه سرود و مردم كه آن را شنيدند گفتند ما گمان مىكرديم كه عبد الرحمن روى غرضى براى دختران معاويه شعر مىگفته حالا فهميديم كه بدستور خود معاويه بوده است . « 1 » اين داستان به آشكارائى از تباهى اخلاق معاويه و بىتفاوتى او در برابر رسوائيهاى خانوادگيش پرده برمىدارد و به همين جهت فساد اخلاق در همه جا گسترش يافت و هرزگان و هوسرانان بنواميس مسلمانان تعرض ميكردند و شهوترانى و لذت‌يابى در روزگار بنى اميه بنهايت درجه رسيد ، ابو دهبل حجمى هم دربارهء دختر معاويه شعرى عاشقانه گفت « 2 » ولى معاويه با او به نرمى رفتار كرد و جايزه‌اش داد « 3 » بنى اميه هم راه معاويه را پيش گرفتند و دنيا را ميدان وسيعى براى
هامش
( 1 ) - اغانى 13 / 149 ( 2 ) - ابو دهبل وهب بن زمعة بن اسيد حجمى شاعرى ستايشگر و نيكو سخن بود كه اين شعر از اوست :اى كاش با بخيلان هم به بخل رفتار مىكردند * تا آنها نتيجهء كردارشان را مىچشيدنداى كاش روزى مردم به اندازهء بخشندگيشان بود * توشه‌اى به اندازهء توشه‌شان و فراخى به قدر فراخى آنهااى كاش در چهرهء مردم نشانه‌اى بود * كه نشانگر اخلاقشان بود وقتى كه بهم ميرسيدنداى كاش بدكار هميشه با بدى همراه بود * و جاهلان بردبار مىشدند و از جهل بازمىايستادند( معجم الشعراء 1 / 117 ) . اشعار زيادى از اين شاعر در مجلهء آسيائى بريتانيا چاپ شده است . ( 3 ) - اغانى 6 / 39 ، 159