تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1005

مساهمون:

ص١٠٠٥
روى لباسهاى ديگر پوشند ( نفيسى ) ، زره ( نفيسى ) . جدب : خشكسالى ، قحط ( معين ) . جر : هر شكافى را گويند ، زمين شكافته ، خندق ( برهان ) مجازا نقب و كوچه سلامت ( غياث اللغات ) « در پيش لشكر جرى كندند » ( ص 783 ) . جر : جار ، ندا كردن ، احضار براى خدمت نظامى ( - ص 879 ، 528 ، 123 ) . جرايد : ج جريده ، دفاتر و امثال آن ( دهخدا ) . جراير : ج جريره ، گناه ( منتهى الارب ) ، جنايت ( دهخدا ) . جرثومه : اصل و بن هر چيز ( منتهى الارب ) . جرخ : از آلات جنگ كه با آن تير و سنگ پرتاب كنند ، معرب چرخ ( دهخدا ) « تير جرخى به محمد البقرا رسيد » ( ص 365 ) . جرگه : دايره ، حلقه راندن شكار ( فرهنگ اصطلاحات ديوانى دوران مغول ) و نيزيرگه . جره‌باز : باز سپيد ، خواه نر خواه ماده باشد ( برهان ) دلير ، شجاع ، دلاور ، پردل ( دهخدا ) . جريده : گروه سواران كه براى امرى جدا كرده شوند ( منتهى الارب ) منتخب ، برگزيده ، به معنى فوق : « خود باسواران جريده . . . روى به كوبنان آورد و تيز راند » ( ص 176 ) . جريده : رساله‌اى كه مصالح حكومت در آن نوشته آيد ، دفتر ، به معنى فوق : « در جريده ادوار و ديوان روزگار جاويد ماند » ( ص 578 ) تنها و فرد ( برهان ) . جزع : ناشكيبائى كردن ( نفيسى ) ضد صبر ( منتهى الارب ) كم‌صبرى ، بىآرامى ( دهخدا ) . « به صبر و ترك جزع متمسك شده » ( ص 871 ) . جزع : مهرهء يمانى كه در او سفيد و سياه باشد ، كه چشم را در سپيدى و سياهى تشبيه دهند ( منتهى الارب ) . به معنى فوق : « رواق فيروزه از غبار جزع فام گردانيد » ( ص 532 ) جزم : استوار و محكم و قطع و يقين ( نفيسى ) . جزمت : عزم و اراده ( المنجد ) ارباب جزمت : صاحبان اراده . جزيل : بسيار و بزرگ ( منتهى الارب ) فراوان و كثير و بزرگ ( نفيسى ) عظيم و عطاى بسيار ( دهخدا ) . جسام : بزرگ و تناور ( نفيسى ) . جلابيب : ج جلباب ، پيراهن و چادر زنان ( آنندراج ) . جلاجل : ج جلجل ، زنگوله‌هاى خرد كه بر چرم دوزند و در گردن اسب و شتر و گاو اندازند ( آنندراج ) . جلاوو / جلاوى : عنان اسب ( مقالات محمد شفيع ) . جلايل : ج جليله ، كارهاى بزرگ ( المنجد ) . جلباب : معجر يا چادرى كه زنان لباس خود را از بالا بپوشند ( دهخدا ) ج : جلابيب . جمجمه : سخن ناپيدا گفتن ( منتهى الارب ) . جمرات : ج جمره ، اخگر آتش ، آتش بر - افروخته ( دهخدا ) به معنى فوق : « اطفاى جمرات فتنه كوشيده » ( ص 422 ) « اطفاى
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1005 | سيد كمال حاج سيد جوادى / عبدالله ابن لطف الله ( حافظ ابرو )