به پاى دار آوردند و عاقبت در چاه حصار اختيار الدين حبس فرمودند .
در حاشيه صفحهء 922 زبدة التواريخ نسخه ت ( فاتح ) مطلب ذيل درج گرديده است :
و سبب سوء المزاجى كه ميرزا بايسنغر را نسبت با مرتضى اعظم سيد قاسم « 1 » تبريزى قدس سره بود حكم اخراج او فرمود ، جناب سيد به جانب سمرقند عزيمت نمود و در غزلى شمهائى از شكايت اين حكايت « 2 » ادا مىفرمايد :
مطلعش اين است :
اى عاشقان اى عاشقان هنگام آن شد كز جنان * مرغ دلم حيران كند ، بالاى هفتم آسمان
و تخلصش اين است :
قاسم سخن كوتاه كن ، برخيز عزم راه كن * شكر بر طوطى فكن ، مردار پيش كركسان
و در وقتى كه سوار مىشد اين بيت را بخواند : « 3 »
نمىدانم چه افتادست قسمت از قدر ما را * كزين درگاه مىرانند دائم دربدر ما را « 4 »
هامش
( 1 ) - بخش اضافات همين كتاب .
( 2 ) مطلع سعدين : ص / 316 : به نازكى .
( 3 ) مطلع : در وقتى كه عزيمت نمود و به عزم سوار شدن از وثاق بيرون آمد ، بيت .
( 4 ) پايان حواشى در نسخهء فاتح زبدة التواريخ . همانطور كه گذشت ، معلوم مىشود كه اين نسخه در اختيار كسى بوده است كه مطالب مطلع سعدين عبد الرزاق سمرقندى را برداشته و در كنار كتاب نوشته است .