ذكر وقايع و حوادث سنه سبع و عشرين و ثمانمايه و قضايايى كه در اين سال به ظهور آمد . ( 1 )
چون بيدادگران خيل شتا ( 2 ) پاى عزيمت در ركاب رحيل آوردند و مقدمه سلطان عادل ربيع شقههاى « 1 » سرادق اقامت بگستريد ، موكب اعلاى حضرت سلطنت شعارى با كمال عظمت و شكوه به عزيمت جانور پرانيدن در غره ربيع الاخر سنه سبع و عشرين و ثمانمايه به صوب سلطانيه ( 3 ) سرخس حركت فرمود و رايات همايون شاه و شاهزاده جهان و جهانيان فرازنده رايت بلند اخترى و بختيارى فروزنده شمع ابهت و كامكارى :
شعر
شاهى كه مملكت ز جمالش كمال يافت * عالم ز نور راى منيرش جمال يافت
نى ديدهء سپهر مر او را نظير ديد * نى چشم روزگار مر او را مثال يافت
- معز الحق و الدين - اميرزاده ( 4 ) بايسنغر بهادر [ خان ] - خلد اللّه تعالى ملكه [ و سلطانه ] - به صوب طوس و مشهد روانه گشت . حضرت ( 5 ) سلطنت شعارى - خلد اللّه تعالى ملكه و سلطانه - بعد از آنكه چند روز در آن نواحى جانور پرانيد [ ند ] و شكارها كردند به جانب بادغيس معاودت فرموده در ييلاق چندگاه ديگر خيام اقامت در آن مقام ( 6 ) برافراشت .
شعر
چو پرگار چرخ از بر كوه و دشت * بر اين دايره چند كرت گذشت
در ضمان اقبال و ظل ظليل به دار السلطنه نهضت فرموده ( 7 ) در غره جمادى الاخر
هامش
( 1 ) . عنوان ت : ذكر وقايع سنه المذكور ، در بالاى اين عنوان آمده : سبع و عشرين و ثمانمايه
( 2 ) . ل : ختا .
( 3 ) . ت : ندارد .
( 4 ) . ت : « اميرزاده » ندارد .
( 5 ) . م و ل : حضرت سلطنت شعارى خلد الله ملكه و سلطانه به صوب طوس مشهد روانه گشت ، حضرت .
( 6 ) . ت : « در آن مقام » ندارد .
( 7 ) . ت : نمودند .
( 1 ) شقه : پاره از هر چيز شكافته شده ( منتهى الارب ) .