( 1 ) امام از ورزيدهترين بليغان در سخن و رعايت مناسبت در بيان بود و گفتارش ايجاز و اعجاز داشت و بايد همچنين باشد ، زيرا او پروردهء خاندان سخنورى و كانون فصاحت و اعجاز كلام بود .
جدش ، رسول خدا ، فصيحترين عنصر عرب و پدرش على ( ع ) پيشواى بليغان و سردار سخنوران بود و حسن ( ع ) در گفتار بليغ و رسا از آنان ارث ميبرد و از او سخنانى بيادگار مانده كه گوياى آن ميراث گرانبها و متضمن حكمتهاى عالى و اصول آداب اجتماعى و راهنمائى و اندرزى جاودانى است .
اين سخنان آموزنده و ارزنده بزيبائى كلام ترصيع يافته و مفاهيمى بس عميق و حكيمانه را در بردارد كه اينك برخى از درسهاى پرفيض حضرتش را بيان ميداريم .
امام على ( ع ) به فرزندش حسن ( ع ) توجه كرد و دربارهء برنامههاى صحيح اخلاقى و اصول زندگى از او پرسشهائى كرد و حسن ( ع ) پاسخهائى داد كه نمونههاى كامل اعجاز و بلاغت است :
امام على : شرف چيست ؟
حسن : خدمت به همبستگان و برداشت سختىهاى آنان .
- جوانمردى چيست ؟
- پاكدامنى و بخشش .
- پستى چيست ؟
- خردهبينى و دريغ از اندك بخشى .
- ناكسى چيست ؟ !
- كم بخشى و ياوهگويى .
- سخاوت چيست ؟
حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 194
مساهمون: فخر الدين حجازى
ص١٩٤