در حيات خود پادشاهى به نبيرهء خود هوشنج پسر سيامك داد . و مدت پادشاهى او چهل سال بود .
هوشنج بن سيامك -
پادشاهى عالم عادل بود و در حكمت عملى كتابى ساخته است آن را جاويدان خرد « 1 » گويند . و حسن بن سهل كاتب وزير مأمون خليفه ترجمهء آن به عربى كرده است كما قال : العلم و العمل قرينان كمقارنة الروح للجسد لا ينفع احدهما الا بالاخر . و قال : الغنى فى القناعة و السلامة فى العزلة و الحرية فى رفض الشهوة . و عجم گويند كه پيغامبر بود ، از سنگ آهن بيرون آورد و سلاح ساخت و طريق زهد و تجرد داشت و همواره به عبادت مشغول بود . در حالت سجود ديوان او را هلاك كردند . طهمورث از حال او آگاهى يافت و آن ديوان را هلاك كرد و در مقام ايشان شهرى ساخت ، گويند آن شهر بلخ است . و مدت پادشاهى هوشنج چهل سال بود .
طهمورث بن هوشنج -
ولى عهد پدر بود ، پادشاهى صاحب رأى عادل [ بود ] .
گويند ترتيب معيشت و اسباب زندگانى بر وجه اصلح او پيدا كرد و چهار شهر بنا نهاد : بشاور از فارس و كهرار مرد ( ؟ ) « 2 » و مهريز ( ؟ ) و ساريه از عراق . و در زمان او قحطى پديد آمد . منعمان را فرمود تا خورش بامداد به درويشان دهند و به طعام شبانگاه قناعت كنند . سنت روزه از آن وقت پديد آمد . مدت پادشاهى او سى سال بود .
جمشيد بن طهمورث -
بعد از هزار سال شمسى از تاريخ آدم عليه السلام [ 13 - پ ] پادشاه شد . گويند برادر طهمورث بود و گويند برادرزاده ، واصح اين است كه اينجا مثبت است . پادشاهى با جمال و كمال و عالم و عادل بود و افضل
هامش
( 1 ) - كتابى است شامل پندها و آداب و اخلاق از نوشتههاى حكيمان ايرانى پيش از اسلام ، و گاهى آن را به هوشنگ يا حكيمان همزمان وى نسبت دادهاند ، ترجمهء عربى آن به نام « الملخص لجاويدان خرد » معروف است ، متن عربى آن در « اعيان الشيعه ج 1 » و نيز به نام الحكمة الخالدة در مصر چاپ شده . ترجمهاى به فارسى از متن عربى نيز در تهران به سال 1296 ه ق . چاپ شده است . ر ك : فرهنگ فارسى معين .
( 2 ) - با :
كهراز مرو .