توكيل كردن ، در معنى بازداشت و توقيف كردن : فرمود تا در آن شب شيخ محمود را توكيل كردند . . . ( ص 464 ) اين واژه در گلستان سعدى نيز آمده : « اتفاقا از او ( خواجه ) حركتى در نظر سلطان ناپسند آمد ، مصادره فرمود و عقوبت كرد و سرهنگان ملك . . . در مدت توكيل او رفق و ملاطفت كردندى . . . » ( چاپ فروغى ، ص 41 ) كه در اين عبارت نيز به معنى توقيف و بازداشت كردن است ، و بايد دانست كه اين معنى از فرهنگها ساقط شده است .
خصم ، در معنى اصلى يعنى طرف دعوى « نه دشمن » : بعد از آن رسول - ( ص ) . . . على را بگذاشت تا امانت مردم به خصمان باز سپارد « ص 86 » اين واژه در متنهاى ديگر نيز آمده است .
شاهد ، در معنى معشوقه : « و شاهدى چون شيرين ، كه به حسن مشهور جهان و افسانهء زمان بوده ، داشت ( خسرو پرويز ) « ص 65 » در فرهنگها اين واژه به پسر زيبارو و معشوق معنى شده است .
رسم خط كتاب
قديمترين نسخه كه در اين چاپ ( اساس ) قرار داده شده است ، نسخهاى است متعلق به استاد مجتبى مينوى ، كه به تشخيص دانشمند محقق آقاى محمد - تقى دانشپژوه در حدود قرن 9 و 10 كتابت شده است ، بنابر اين اختصاصات قابل ذكرى مربوط به رسم خط در اين نسخه ديده نمىشود جز اينكه حروف پ ، چ و گ همه جا به صورت ب ، ج و ك آمده . ذالهاى قديم عموما به صورت امروزى يعنى دال ضبط شده ، « به » حرف اضافه مانند متون كهن عموما جز در موارد نادر ، متصل به كلمهء بعدى تحرير شده ، اما در چاپ حاضر براى تسهيل خواندن خاصه بر سر نامهاى خاص جدا نوشتهايم .
در بيشتر جاها پس از مضاف ياء حرف اضافه ( به جاى كسره ) آمده كه از آثار رسم خط قديم است ، چنان كه در قصص قرآن ( تفسير سور آبادى ) مكرر به