براى نمونه در اينجا بخشى از يك قطعهء نثر شيوا كه در ستايش و نيايش پروردگار در كتيبه كاشى پيشانى ايوان بزرگ مسجد جامع هرات به خط زيبائى نقش شده و هماكنون موجود و چشم هر بيننده را نخست به خود جلب و خيره ميسازد - عينا نوشته مىشود .
« بشتابيد و در حرمش پناه آوريد ، در اين بارگاه بر روى همگان گشاده است ، اين حرم قدس اوست ، راهنماى آوارگان ، و كارساز بيچارگان ، اينجا است كه نالهء نيمشبان بر افلاك پرميگشايد ، وصيت نوبت جهانداران فرومىنشيند ، اينجاست كه تاجداران چنين بودهاند ، و پرهيزگاران بخت آزموده ، اينجا است كه بسا احلام شبانگاه در قبال سپيده حق متلاشى گرديده ، و عفاريت نفس اماره چون تنگاورى رام گشته طوفانها و طغيانها در بنيان آن خللى نياورده ، اينجا حصن آزادگان است كه منجنيق زمانه بر كنگره سنگى نيارد ، اين پرستشگاه داور يكتا است ، خداوند كبريا و جبروت ، سبحان ذى الملك و الملكوت ، هرآنگه كه رو به خانه خدا آريد وى را سپاس و ستايش گوئيد ، درود بر پيغمبر برگزيدهاش » .
( 11 ) ص 58 ، س 11 تاريخ سراج منهاج :
قاضى منهاج الدين ابو عمر و عثمان بن الامام سراج الدين محمد بن منهاج الدين عثمان بن ابراهيم ابن الامام عبد الخالق الجوزجانى « 1 » كه او را باختصار ( منهاج سراج ) گويند ، چنان كه پدرش را نيز ( سراج منهاج ) نامند ، وى مؤلف كتاب تاريخ موسوم به « طبقات ناصرى » مىباشد كه آن را بنام سلطان ابو المظفر ناصر الدين محمود بن ايلتمش ( از پادشاهان گورگانيه
هامش
( 1 ) - جوزجان : معرب ( كوزهكنان ) يكى از شهرستانهاى خراسان شرقى است .