« 1 » آه من سفر به غير اياب * و آه من حسرة على الباب
« 2 » و چون نزديك سراپرده و كرياس « 3 » ايلخان رسيدند « 4 » چاوشان « 5 » و حجاب درگاه خليفه و پسران را با دو سه « 6 » مستخدم در خيمهء « 7 » تنگتر از چشم تركان و دل ايشان بازداشته و ديگران را راه ندادند ، و بعضى از خواص خليفه را برسم ماحضر شربت شهادت چشانيدند و ديگر روز هلاكو بقتل و غارت و نهب و اسرت « 8 » لشكر را فرمان داد و « 9 » به اول بار بارهء كه اشد از سد سكندر بود در خندقى كه از چاه بيژن « 10 » عميقتر مينمود انداختند و هردو را با شارع عام مساوى ساخت و خونريزى « 11 » بغايتى رسيد كه دجلهء ديگر از سيل خون « 12 » در ميان بغداد روان شد .
هامش
( 1 ) - عبارت : [ آه من سفر به غير اياب و آه من حسرة على الباب ] از زيادات مج است .
( 2 ) - مج : چون . مك . مد : و چون .
( 3 ) - كرياس : بالاخانه . دربار پادشاه و امراء - فرهنگ آنندراج
( 4 ) - مج : ايلخان رسيدند چاوشان .
مك . مد : ايلخانى چاوشان .
( 5 ) - چاوشان : چاوش وزن طاوس به زبان مغولى : نقيب قافله و لشگر . فرهنگ آنندراج .
( 6 ) - مج : باد و مستخدم . مك . مد : با دو سه مستخدم .
( 7 ) - مج : در خيمهء تنگتر از چشم تركان و دل ايشان بازداشته . مك . مد :
در خيمه بازداشته . و كلمه « تنگ » در اصل « نيك » نوشته است و بمناسبت سياقت عبارت اصلاح گرديد .
( 8 ) - مج : و اسر لشگر . مك . مد : و اسرت لشكر .
( 9 ) - مج : داد ، به اول . مك . مد : داد و به اول .
( 10 ) - در اصل : چاه يثرب .
( 11 ) - مج : ساخت و بغايتى . مك . مد : ساخت و خونريزى بغايتى . و در اصل « خونريز » بوده قياسا اصلاح شد .
( 12 ) - مج : خون در ميان بغداد روان .
مك : مد : خون روان .