يكى گفت « 1 » : من ميدانم ، گفت : يك « 2 » يك محله را نام بگوى ، آن شخص نام محلات مىبرد تا بنام يك محله « 3 » رسيد نبض مريض حركتى مخصوص كرد « 4 » و اضطراب ظاهر شد ، شيخ گفت : نام كوچهها كه درين محلت است بگوى ، تا نام يك كوچه برد « 5 » نبض مريض همان حركت آغاز كرد آنگاه شيخ گفت : سراهاى اين كوچه را نام بر ، چون نام يك سرابرد همان حركت « 6 » از نبض ظاهر شد ، شيخ « 7 » گفت اسامى اهل « 8 » اين سرا را « 9 » ميدانى بگوى چون بنام دخترى رسيد « 10 » نبض مريض همان حركت اعاده كرد ، شيخ گفت : اين جوان « 11 » [ در اين محله كه ميگذشته چون بدين كوى
هامش
( 1 ) - مج : گفت من ميدانم .
مك : گفت ميدانم .
( 2 ) - مج : يكيك محله را .
مك : يك محله را .
( 3 ) - مج : يك محله رسيد نبض مريض حركتى .
مك : يك محله حركتى .
( 4 ) - مج : مخصوص كرد شيخ گفت .
مك : مخصوص كرد و اضطراب ظاهر شد شيخ گفت .
( 5 ) - مج : برد نبض مريض همان .
مك : برد همان .
( 6 ) - مج : حركت از نبض ظاهر .
مك : حركت ظاهر .
( 7 ) - مج : شيخ گفت اسامى .
مك : شيخ اسامى .
( 8 ) - مج : اهل اين سرا . مك : اهل سرا .
( 9 ) - مج : سرا را ميدانى بگوى چون .
مك : سرا را بگو چون .
( 10 ) - مج : رسيد نبض مريض همان .
مك : رسيد همان .
( 11 ) - عبارت : [ درين محله كه ميگذشته چون بدين كوى رسيده ] از زيادات مج است و در مك . مد . س ندارد .