فصل شانزدهم حدود و تقسيمات ايلات - نه آقا نه نوكر - داب و اسلام - آقا سقلها و ملاها -
جنگهاى داخلى - كهترى ايرانيها و مهترى روسها - البسه - چادرهاى سياه و چادرهاى سفيد - « الامان » و « چپو » - تقسيم غنائم - اسب تركمنى - تنبلى و فلاكت - مخدوم قلى شاعر - آوازهخوانهاى دورهگرد و مستمعينشان - زفاف و گرگ سبز - آداب تشييع جنازه - « يسكا » - تاريخچهء تركمنها - اهميت سياسى اين چادرنشينها .
در شهرها نميمانند بلكه در هيچ محل ثابتى زيست نميكنند . هرجا كه خوراك آنها را دعوت كند و هرجا كه دشمن چه در حال گريز و چه در حال تعقيب آنها را بكشاند اسباب و ادوات جنگ خود را آنجا مىبرند ، مردمى اردونشين ، جنگجو ، آزادمنش و سركش .
( II , C . 4 . Pomp . Mela , - de Situ orbis , lib )
1
بطوريكه خودشان ميگويند تركمانها يا تركمن « 1 » ها درين نقطهء از زمين سكونت دارند كه بطور كلى باير مىباشد و در آن سمت رود جيحون از سواحل درياى خزر تا بلخ و در جنوب همين رودخانه تا هرات و استراباد ممتد مىباشد . به غير از
هامش
( 1 ) - اين واژه مركب از اسم خاص « ترك » و پسوند « من » است ( مطابق با پسوند انگليسىdom ship) و به تمام نژاد تعلق ميگيرد و بايد اينطور تعبير شود كه اين چادرنشينان مخصوصا خود را « ترك » ميخوانند . كلمهء « تركمن » كه ما استعمال ميكنيم تحريف لغت بومى مىباشد .