تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سياحت درويشى دروغين در خانات آسياى ميانه ( فارسى ) — صفحة 262

مساهمون:

ص٢٦٢
هركس هفته‌اى يك مرتبه اين راه را طى كند . به منظور تسهيل آمدوشد بين مركز و اين مكان مقدس هميشه سيصد الاغ كرايه‌اى حاضر ركاب مىباشد . اين خرها در مقابل دروازهء مزار انتظار ميكشند و كرايهء هريك بيش از چند پول « 1 » نيست باوجود اينكه در چند نقطه از جاده قشرهاى بسيار ضخيمى از شن وجود دارد معذلك اين چارپايان فاصلهء بين پايتخت تا ده را با يك سرعت باورنكردنى طى مينمايند ، ولى چيزى كه باعث تعجب مىباشد اين است كه در موقع مراجعت بايد آنها را بشدت كتك زد تا راه بروند . بخارائيها اين واقعهء شگفت‌آور را اينطور توجيه ميكنند كه در اثر توجه آنمقام مقدس است كه حتى پست‌ترين مخلوقات يعنى خرها هم مجذوب شده در موقع رفتن بسوى بقعه شتاب ميكنند و در هنگام دور شدن از آن تأنى بخرج ميدهند . مقبره در باغى واقع است كه يكطرف آن به مسجد متصل مىباشد و براى نزديك شدن به آن بايد از حياطى عبور كرد كه مملو از گداهاى كور و شل است و اينها در سماجت و مزاحمت دست همكاران « رمى » و « ناپلى » خود را از پشت بسته‌اند در مقابل مقبره « سنگ مراد » معروف كه در اثر مالش پيشانى زوار متعدد كاملا صيقلى شده نصب گرديده است . بالاى مقبره چند شاخ قوچ و يك پرچم و يك جارو كه مدتى براى نظافت حرم كعبه مورد استعمال قرار گرفته آويخته شده است ، مكرر سعى كرده‌اند تمام اين بساط را با گنبدى بپوشانند ولى بهاء الدين مانند ساير مقدسين تركستان هواى آزاد را ترجيح ميدهد و هر نوع پوششى كه روى آن قرار داده‌اند بيش از سه روز دوام نكرده است . يعنى اين توضيحى است كه از طرف شيوخ اعقاب او كه بنوبه در مقابل مقبره كشيك ميدهند داده مىشود همچنين با خونسردى كامل براى زوار تعريف ميكنند كه جد اعلاى آنها نسبت بعدد « هفت » علاقهء مخصوصى
هامش
( 1 ) - سكهء كوچك مسى برابر با سانتيم‌هاى ما .