رواست چنان كه منوچهرى دامغانى در يكى از قصايد خود ( ديوان طبع كازيمرسكى ص 203 ) هراه را با كوتاه و سپاه و شاهنشاه قافيه بسته است ، و براى شكل « هرا » ر ك بكتاب اسرار التّوحيد فى مقامات الشّيخ ابى سعيد طبع ژوكوفسكى ص 141 س 2 ،
( 49 ) - ص 181 س 10 ، محمّد اكّاف ، ا آ و سمعانى ( كتاب الانساب ) هردو بجاى محمّد نام او را عبد الرّحمن بن عبد الصّمد نوشتهاند ، قال السمعانى هو ابو القسم عبد الرّحمن بن عبد الصّمد الاكّاف من اهل نيسابور كان اماما زاهدا ورعا من صغره الى حين وفاته لم تعرف له هفوة و زلّة . . . توفّى فى وقعة الغزّ بعد ان قبض عليه بمدينة نيسابور فى شوّال سنة 549 ، احتمال دارد كه از سهو نسّاخ نام او با نام محمّد يحيى ( در سطر ديگر ) مخلوط شده است ،
( 50 ) - س 11 ، محمّد يحيى ، هو محمّد بن يحيى ابى منصور العلّامة ابو سعد النيسابورى الشّافعى محيى الدّين تلميذ الغزالى برع فى الفقه و صنّف فى المذهب و الخلاف و انتهت اليه رياسة الفقهاء بنيسابور و صنّف المحيط فى شرح الوسيط و الانتصاف فى مسايل الخلاف قتله الغزّ فى شهر رمضان سنة 548 لمّا دخلوا نيسابور . . . . حضر بعض فضلاء عصره در سه و سمع فوايده فانشد :
رفات الدّين و الاسلام يحيى * لمحى الدّين مولانا ابن يحيى
كانّ اللّه ربّ العرش يلقى * عليه حين يلقى الدّرس وحيا
و كان الغزّ فى وقعتهم مع السّلطان سنجر قد اخذوا محيى الدّين و دسّوافى فيه التّراب الى ان مات فرثاه جماعة . . . ( الوافى بالوفيات لصلاح الصّفدى
Or . 5320 , ff . 119 b - 120 a
) ،
( 51 ) - ص 185 س 16 ، امام شيبانى ، بتحقيق معلوم نشد كيست امّا احتمال ضعيف ميرود كه شايد مقصود هبة اللّه بن محمّد بن عبد الواحد بن الحصين الشّيبانى الكاتب باشد كه راوى مسند احمد بن حنبل