تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 61

مساهمون:

ص٦١
و نيم از نقش بهرام سمت شمال در ميان راه چشمه آبى است كه گرم و طعم گوگرد دارد ، و اين آب داخل دشت نورآباد مىشود . و طول آن دشت كشيده شده است از مغرب به مشرق ، و كوه قلعه‌سفيد سمت ميان شمال و مشرق دشت مزبور واقع است ، و مسافت قلعه نورآباد كه مأمن الوار ممسنى است از قلعه‌سفيد نيم فرسنگ است ، و ميانه قلعه نورآباد و كوه قلعه‌سفيد زنجيره كوه پستى است كه بعد از گذشتن از آن زنجيره راه داخل دشتى كه موسوم به قاهره است مىشود . و در آن صحرا نهر آب بسيارى است كه از كوهستان اطراف مىآيد و در وسط صحراى مزبور داخل رودخانه مسمى به آب شور مىشود . و رودخانه مذكور از سمت شمال از پاى كوه قلعه‌سفيد مىگذرد و بعد از آن بايد بالاى كوه قلعه سفيد رفت . و اين كوه قلعه - سفيد كوهى است كه عساكر و تيپ‌هاى اسكندر ذو القرنين و امير تيمور از پايش گذشته و اين كوه خود پادشاهان صاحب شوكت و عساكر با نصرت بسيار ديده است . و اصل كوه قلعه‌سفيد به مثابه سنگ‌هاى بسيار بزرگى است كه بدون نظام در مكانى بر روى هم ريخته باشند به اين‌طور كه گويا جميع سنگ‌هاى آن كوه را از خارج آورده و در آنجا تل كرده باشند . و بر قله اين كوه كوهى است كه اطراف آن را گويا سنگ‌تراشان فرهاد كيش صاف بريده‌اند ، و بعضى از مكان‌هاى آنجا چنان است كه به قدر يكصد ذرع به مثابه ديوارى كه از سنگ ساخته باشند بريده و مرتفع است ، و اصل قلعه‌سفيد بر قله اين كوه واقع و دورش يك فرسنگ است ، و دور كوه پائين چهار فرسنگ است ، و از چهار راه مىتوان داخل قلعه‌سفيد شد و سواى آن چهار راه راهى ديگر ندارد ، و راه‌هاى مزبوره هم‌چنان است كه زياده از يك نفر امكان عبور نيست .