تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 207

مساهمون:

ص٢٠٧
به فاصله يك فرسنگ نمايان است . تمام اين راه بواسطه دهات آباد مشجر باصفا و با زراعت مختلف نمايش دارد به اين معنى كه در كليه خط راه معبر از كنار نهرهاى جارى و آبادىها مىگذرد . دهات سمت يسار جاده : اميرآباد - نجف‌آباد - مباركه - چنار - فيروزى . دهات سمت يمين راه : بيدك - يعقوب‌آباد - اسحق‌آباد - حسين‌آباد - ده‌دق - آباده . نوع شكار در امتداد جلگه از قرار مذكور آهو و در كوهسار بيدك و كوه چنار كه متصل به كوهستان اقليد است بز و ميش و پازن فراوان است ، ولى كبك كمتر بدست آيد و اين دو كوه محل ييلاق و قشلاق اين وحوش است . ايلات از اين قطعه راه ابدا عبور و مرور ندارند . زراعت از هر قبيل مانند غله و پنبه و ترياك و صيفىكارى خصوصا خربزه كه تقريبا در اوائل سنبله بدست آيد فراوان است ، ميوه‌جات آن از هر نوع بلكه ممتاز آن در اين دهات موجود است . انگور به درجه فراوان است كه گذشته از مصرف تابستان تتمه آن را شيره نمايند و به اطراف حمل كنند . آذوقه قوافل در اين حدود هميشه آماده و مهياست . تدارك ما يحتاج اردو در منازل سورمق و آباده نيز از اين دهات تهيه شود . نوكر ديوانى در اين حدود سواى چند نفر غلام راه كه در جزو بيست و پنج نفر از كولىكش الى ايزد - خواست است ندارد .

منزل پنجاه و دوم اردوى مبارك قريهء « جز » است

فاصلهء قريهء جز از مركز شهر اصفهان سه فرسنگ تمام است .