تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 201

مساهمون:

ص٢٠١
در ده‌بيد ده سوار قراول راه است . در يك فرسنگى ده‌بيد باغى است كه از همه قسم ميوه تابستانى دارد و ملك حاجى هادى خان معروف به باغ گرداب [ است ] . ماليات ده‌بيد كليه يكهزار و چهارصد تومان است . خاك ده‌بيد كه جزو بااونات است الى گردنه كولىكش كه دو فرسنگى خان‌خوره است .

منزل چهل و هشتم اردوى مبارك خان‌خوره است

راه ده‌بيد الى خان‌خوره چهار فرسنگ تمام است . از ده‌بيد الى دو فرسنگ و نيم راه در امتداد جلگه وسيعى است كه آخر خاك بااونات فارس و مختصرى در اين خط كه تقريبا رو به شمال سير مىنمايد ، ماهورهاى پست خاكى خشك بدون آب است و ابدا كوهسارى جز كوه ورندان و نواكان كه به فاصله دو فرسنگ در سمت مغرب راه نمايان مىباشند كوهى نمودار نيست و تمام اين دشت الى آخر دو فرسنگ و نيم كه به قراول‌خانه راه و گردنه كولىكش مىرسد ، محل ييلاق طوايف ايل عرب مىباشد از قبيل علىمرادى و كتىدال سعدى كه اين حدود از شرارت آنها در تابستان آسايش ندارند . و از گردنه كولىكش الى جلگه خان‌خوره يك فرسنگ و نيم تمام است قريب يك فرسنگ آن امتداد گردنه خاكى است كه چندان نشيبى ندارد و تمام اين راه كليه معبر كالسكه است كه به خوبى سير مىنمايد . از اين جهت مخارج ندارد مگر در گردنه كولىكش پنجاه تومان . شكار اين جلگه و اين گردنه آهو و قوچ و ميش فراوان است و در خود جلگه خان‌خوره كه يك فرسنگ و نيمى كوهستان فراغه و ابرقو است شكارگور اغلب يافت شود ، از قرار مذكور گاهى پلنگ