تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 191

مساهمون:

ص١٩١

منزل چهل و سوم اردوى مبارك قريهء سيوند است

قريهء سيوند خالصه و تيول جناب صاحب ديوان است . قريهء سيوند كه قريب به سيصد و پنجاه خانوار رعيت بومى دارد در دره و تنگه واقع شده است كه در اطراف آن كوه‌هاى جنگلى سخت و مرتفع و بىآب واقع شده و از سمت مغرب اين آبادى كه مختصر جلگه به نظر آيد رودى عبور مىنمايد كه معروف به فرواو و از بلوك خفرك سفلى گذشته وارد جلگه مرودشت و به رود كربال مىريزد . و سيوند از قراء قديم ، دهى است خوش‌منظر و پراشجار ، زراعت آن از حيثيت غله قليل ، باغات انگور آن زياد و ممتاز ، ميوهء آن بسيار كم و بايد از قراء نزديك مانند سيدون و هشت‌چهان حمل شود . هواى آن بسيار گرم ، آبش از رود مذكور ، دو باب حمام و يك باب مسجد پاكيزه دارد . تلگراف‌خانهء انگليس در اين قريه است . شكار از هر قبيل از كبك و مرغابى و قوچ و ميش و بز در كوهستان آن بلكه در تمام راه فراوان است و از قرار مذكور پلنگ در كوهستان غربى كه اتصال به كوه‌هاى جنگلى امام‌زاده اسمعيل سرحد دارد اغلب يافت شود ، بواسطه گرمى هوا و جنگل كوه‌ها برف در كوهسار نماند . جميع اين قريه محل نزول قوافل فارس است . فاصلهء ما بين كناره و سيوند پنج فرسنگ است . راه آن از قرار ذيل پس از عبور از تخت‌جمشيد الى يك فرسنگ و نيم در امتداد جلگه مرودشت عبور نمايد و از چاپارخانه و قراول‌خانه كه در زاويه شمال غربى شتركوه است گذشته به رود سيوند رسد و از اين‌جا راه دو شعبه شود و هر دو در نزديك قريهء سيدون به يكديگر متصل شوند . يكى از سمت جنوب
دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 191 | سيد على آل داوود