تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 132

مساهمون:

ص١٣٢
طالبى . باغات مثمرى ندارد مگر اشجار سنجد زيادى ديده شد كه در ايام شكوفه آن فضاى هوا را معطر ساخته ، مسجد و حمام مختصر و عمارت اربابى قريب الانهدامى نيز دارد .

منزل سيزدهم موكب همايونى به گلپايگان

از قريهء مزاين الى گلپايگان چهار فرسنگ تمام است . راه آن در امتداد جنوب غربى و اغلب در امتداد شاخه رودى كه به قم مىرود سير مىنمايد . تقريبا دو فرسنگ آن كليتا تپه و كوه هموار اسب - انداز و يك گردنه مختصرى دارد كه بدين جهت عبور كالسكه از اين راه غير مقدور ، مگر آنكه با مخارج گزاف راه‌سازى شود . ولى چون راه كالسكه از مزاين به خمين و از خمين به گلپايگان از راه معروف به حسن فلك موجود است وارد نمايند و چون اردوى همايون از راه مزاين به گلپايگان نزهت‌افزا گردند نصف راه اين واقع شده است در دامنه كوهسار الوند از سمت مغرب و به كوه‌سار حاجى قره و نصف ديگر از صحرائى مسطح و صاف عبور مىكند كه منظر دهات سمت شرقى شمالى موجب مسرت ناظرين است . الحق اين قطعه تا آبادى موسوم به امام‌زاده ابراهيم كه در يك فرسنگ و نيمى شهر واقع است منتهى صفا و طراوت دارد ، و بعد الى شهر راه خشك و ريگ‌زار است . در تمام اين امتداد آبادى كه محل توقف باشد ملاحظه نمىشود ولى در كنار رود جاهاى خوش‌منظر باصفا به نظر آيد در تمام اين راه و اطراف شهر گلپايگان از هر نوع شكار آهو و شكار كوه و كبك و غيره در همه فصول بىحد و فراوان است ، چنان كه خود خانه‌زادان با وجود فصل تابستان انواع آنها را ملاحظه كرده‌ايم . مرتع و