پست و عملگى و كسب و كار جزئى و گدائى و تكدّى است كه هرگز وجه اينهمه مخارج از اين معبر دخل عايد ايشان نمىشود . ناچار بايد از نقود صحت و غيرت خود خرج نموده به هلاكت برسند .
بنده غيرتم آمد كه جزئيات حالات ناگوار حضرات وافوريهاى بيچاره را مشروحا بنگارم و نتايج و خيمهء كردار ناشايستهء ايشان را نسبت به ملت و دولت بنمايم .
لهذا اولا توقع از غيرتمندان ملت آنكه تا با ديدهء بصيرت مختصر نظرى بر اوضاع شيرهكش خانههاى مركزى مملكت كه از چندى به بعد داير و جزء اصناف و محلّ مالياتگذار ولايات گرديده است نفرمايند و از حال شيرهكشهاى محرمانه و زنانه مطلع نباشند هرگز مقالات اين رساله را حمل بر مبالغهگويى و گزافسرايى نموده در مقام استغراب و استبعاد مستهدف تير طعن و ذمّم نكنند كه
مراد ما نصيحت بود گفتيم * حوالت با خدا كرديم و رفتيم
ثانيا تمنّا از مرتكبين عمل افيون و از مغرضين راى مفتون آنكه به محض حقانيت مطالب معروضه و به مجرد مخالفت آن با سلق معوجهء ايشان از خدا برگشته ياغى دولت و عاصى ملتم نخوانند كه
مايل صحبت نااهل نشود طبع سليم * روح را صحبت ناجنس عذابى است عليم
اعلان
اگر كسى از معتادين افيون بعد از مطالعهء اين رساله از عادت و افراط آن پشيمان گرديده به قصد تخفيف يا خدا نكرده به خيال ترك آن بيفتد اين بنده با كمال امتنان حاضر است كه به وسيلهء هرچه سهل و سادهتر متدرجا يعنى روزى از نيم تا دو گندم از مقدار معتاد آن ( خواه خورنده باشد و خواه كشنده ) كم نمايد به نوعى كه نه در زمان ترك و نه بعد از آن هرگز كسالت و انكسار موقتى و عيب و علّت مزاجى دست ندهد بلكه به حول الله و قوته روزبهروز قواى زائلهء آن در عودت و عوارضات ثابتهاش در زوال باشد .