باب هفتم در بيان شغل و رسوم محرّران دفترخانهء همايون اعلى و غيره
و اين مشتمل بر شش فصل است .
فصل اوّل محرّران سركارات جمع
شغل ايشان اين است كه سررشته بر متوجهات ديوانى [ 3 ب ] هر محل و هر وجه و حواله و اطلاقى كه به هر صيغه شود نگاه داشته محاسبات مؤديان مطالبات ديوانى را مفروغ ساخته آنچه در اين ابواب عاليجاه وزير اعظم يا عاليجاه مستوفى الممالك حقيقت طلب نمايند ايشان از روى سررشتهء خود جواب نوشته به خط ريشسفيد ايشان مىرسد . و هرگاه حقيقت را عاليجاه وزير اعظم طلب ننموده باشد عاليجاه مستوفى الممالك مهر مىنمايد .
نفرى و مواجب ايشان برين موجب مشخص شده است .
سركارات ديوانى
سركار ضابطه - در سنوات ده نفر محرّر ملازم بوده نود و يك تومان مواجب داشتهاند و در اواخر يازده نفر شدند و صد و سه تومان مواجب داشتند .
سركار اوراچهء فارس و كوهگيلويه - در سنوات سه نفر محرّر بوده هفتاد و سه تومان مواجب داشتهاند و در اواخر پنج نفر ملازم بوده و برين موجب مواجب داشتند .
سركار اوراچهء عراق - در سنوات هفت نفر محرّر داشته و هفتاد تومان مواجب داشتهاند و رسومى در وجه ايشان مقرّر بوده و در اواخر يازده نفر شدند صد و چهل و سه تومان مواجب داشتند .
سركار اوراچهء آذربايجان و شيروان - در سنوات پنج نفر محرّر داشتهاند كه سى و پنج تومان و پنج هزار دينار مواجب در وجه ايشان مقرر بوده و رسومى نداشتند و در اواخر برين موجب محرّر داشتهاند