اگر صاحب سخن كامل شود خاموش مىگردد * گره چون از زبان غنچه واشد گوش مىگردد »
( تذكره ، شيخ محمد على حزين ، ص 52 - 51 )
ص 273 كيخسرو خان تفنگچى آقاسى : صاحب تذكرهء نصرآبادى در خصوص اين شخص چنين مىنويسد : « همشيرهزادهء عالىجاه رستم خان سپهسالار ، ايشان از اعاظم و اكابر گرجستان ، سلسلهء ايشان به مردانگى و شجاع سرافراز و به مردى و همت ممتازند خصوصا عالىجاه مشار اليه كه جوان آدمى است در كمال ملايمت و آزرم با وجود طبع نظم ، خط نستعليق را خوب مىنويسد . مدتى در سلك آقايان منسوب بود تا زمان خان ولد كلبعلى خان معزول شد ، الكاء درون كه داخل خراسان است به عالىجاه مشار اليه عنايت شده ، مدتى در كمال استقلال در آن ولايت بوده ، مكررا با جيش اوزبك جنگهاى مردانه كرده ، غالب بوده تا نواب اشرف او را طلب داشته جاى او به عالىجاه صفى قلى خان ولد رستم خان مذكور كه او هم به جميع صفات كمال و مردانگى آراسته بود ، عنايت شد و مشار اليه را به منصب جليل القدر تفنگچى آقاسىگرى سرافراز ساخته وقتى كه فرصت داشتند متوجه نظم مىشدند . و اين ابيات را به مجموعهء فقير نوشتهاند :
پيش رويش سوختم آخر دل ديوانه را * چون نگهدارد كسى از سوختن پروانه را ؟
چاك مىسازم به ناخن ، سينه چون بينم رخش * چون برآيد مهر بگشايند روزن خانه را »
( ر . ك تذكرهء نصرآبادى ، ميرزا محمد طاهر نصرآبادى ، به تصحيح وحيد دستگردى ، ص 17 )