هامش
( 36 ) - تمثل : ر . ك امثال و حكم ، على اكبر دهخدا ، ج 1 :
ص 268
( 37 ) - آل عمران / 26
( 38 ) - ص / 26
( 39 ) - در نسخهء اصل پاك شده است .
( 40 ) - علق / 6 و 7
( 41 ) - شعراء / 215
( 42 ) - فتح / 1
( 43 ) - فتح / 3
( 44 ) - آل عمران / 126
( 45 ) - نساء / 58
( 46 ) - زخرف / 67
( 47 ) - بقره / 191
( 48 ) - اصل : [ و ] مكرر
( 49 ) - نور / 35
( 50 ) - نور / 35
( 51 ) - بقره / 172
( 52 ) - تمثل : ر . ك امثال و حكم ، على اكبر دهخدا ، ج 4 :
ص 1744
( 53 ) - تمثل : ر . ك امثال و حكم ، على اكبر دهخدا ، ج 4 :
ص 1146
( 54 ) - اصل : تام
( 55 ) - در نسخهء اصل پاك شده است .
( 56 ) - ظ : مىكشيد
( 57 ) - بقره / 286
( 58 ) - اصل : نكنند
( 59 ) - زمر / 10
( 60 ) - آل عمران / 26
( 61 ) - آل عمران / 26
( 62 ) - نحل / 125
( 63 ) - رحمن / 60
( 64 ) - اصل : رسد
( 65 ) - فجر / 7 و 8
( 66 ) - غاشيه / 13 تا 16
( 67 ) - اصل : [ و بنابر آنكه ] مكرر
( 68 ) - يكى از رسوم دربارى عهد صفوى كه فندرسكى در مورد آن مىنويسد : « معمول و متعارف اهل مملكت ايران آن است كه در صعود مصاعد حضور آستان شوكت و جلال و عروج معارج وصول به آسمان سعادت و اقبال هنگام نظر بر اشعر نازعات غرهء ناصيهء شاهى و مطالعهء طلايع مطالع انوار طلعت شاهنشاهى ، به جاى تحيت و سلام ، سر فرود آورند و از آن در مكالمات به « سجده » تعبير نمايند . » ظاهرا اين رسم چنان كه در تحفة العالم آمده توسط شاه سلطان حسين به عنوان « تعظيم » مبدل شده است .
( ر . ك تحفه العالم ، فندرسكى ، ص 198 )
( 69 ) - زخرف / 71
( 70 ) - دخان / 19
( 71 ) - اصل : شوند
( 72 ) - از محاسبهء ماده تاريخ مذكور به حروف ابجد عدد 1107 به دست مىآيد .
( 73 ) - از محاسبهء ماده تاريخ مذكور به حروف ابجد عدد 1106 به دست مىآيد .
( 74 ) - شعراء / 80
( 75 ) - ظ : نمايند
( 76 ) - اصل : ود
( 77 ) - اصل : دررون
( 78 ) - صافات / 6
( 79 ) - اصل : [ جهت ] مكرر
( 80 ) - اصل : داد
( 81 ) - كهف / 18
( 82 ) - اصل : سدد
( 83 ) - اصل : قوشنج
( 84 ) - كهف / 62