اعتقاد اعلام مىرود كه چون ميان مصالح و مفاسد طرفين « 1 » فرقى در تصور نمىآيد و قضاياء كلى و جزوى جانبين سمت اتحاد « 2 » گرفته ( * ) و باعتماد و اعتضاد تاكيد يافته « 3 » و شوايب مجانبت « 4 » مرتفع و عوارض مباعدت « 5 » من كل الوجوه ممتنع و مندفع است باعلام عزيمتى « 6 » كه بر فلان صوب « 7 » در خاطر قرار « 8 » گرفته مراحمت « 9 » مطالعهء شريفه « 10 » لازم ميگردد اگر « 11 » اشارت مطاع كه مستفاد « 12 » از كمال يگانگى خواهد بود نفاذ يابد « 13 » كه عساكر منصوره در موافقت مسابقت نمايند از وفور الطاف آنحضرت در مقام استبعاد نيايد « 14 » دولت مخلد باد
نوع دوم
اعلام مىرود كه چون عنان عزيمت جهت تمشيت مصلحتى « 15 » كلى « 16 » بفلان « 17 » ولايت منعطف گشته و خاطر بتوقف رخصت نمىدهد « 18 » اگر باشارت « 19 » مطاع « 20 » بعضى
هامش
( 1 ) - آ : بالاى سطر نوشته شده
( 2 ) - آ : ايحاد
( * 3 ) - ج : در حاشيه - و باعتماد و اعتضاد يافته - نوشته شده
( 4 ) - آ : مخاينت
( 5 ) - آ : مباينت
( 6 ) - ب : عزيمت
( 7 ) - ب : صورت
( 8 ) - ج : حذف شده
( 9 ) - ج : مزاحمت
( 10 ) - ب : شريف
( 11 ) - ت : كه
( 12 ) - ت : استفاد
( 13 ) - ج : يافته
( 14 ) - ب ت : نيابد ، ث : نيا ؟ ؟ ؟ د
( 15 ) - پ ج : مصلحت
( 16 ) - ت : حذف شده
( 17 ) - پ : فلان ، ت : بر فلان
( 18 ) - ب : دهند
( 19 ) - ج : اشارت
( 20 ) - ج : ؟ ؟ ؟ اذ ؟ ؟ ؟ ا ؟ ؟ ؟ د - افزوده شده