شد سعيد با عبد الرحمن بن اشعب « 1 » خروج كرد و بدست حجاج گرفتار آمد و او را پيش خود بايستانيد و گفت يا شقى بن كسير « 2 » خلعت ربقة « 3 » الطاعة من عنتك « 4 » و عصيت « 5 » امير المومنين كيف رايت « 6 » صنع الله بك اختر اىّ قتلة شيئت « 7 » فانى « 8 » قاتلك لا محالة قال سعيد اختر انت فان القصاص امامك حجاج با سعيد بن حبير « 9 » گفت اى شقى « 10 » بن كسير « 11 » ربقهء « 12 » طاعت از گردن خود بيرون كردى و در امير المومنين يعنى عبد الملك بن مروان عاصى شدى صنع حق « 13 » تعالى را با خود بنگر و هرنوع را « 14 » از انواع قتل كى خواهى اختيار كن چه البته من ترا خواهم كشت سعيد گفت تو اختيار كن كى قصاص ترا خواهند « 15 » كرد گويند آخر كسى از مقتولان حجاج سعيد بن حبير « 16 » بود و چون او را هلاك كرد « 17 » حق تعالى بىخوابى برو مستولى گردانيد « 18 » تا
هامش
( 1 ) - آ ث : اشعث
( 2 ) - ب : كسر
( 3 ) - ت : رقبة ، ب : رقه
( 4 ) - ب : عنك ، ث : عتعك
( 5 ) - ب : عصبت
( 6 ) - ب : راتب
( 7 ) - ت : حذف شده
( 8 ) - ث : بالاى سطر نوشته شده
( 9 ) - ب : حب ؟ ؟ ؟ ر . ت : حيبر ، ث : ح ؟ ؟ ؟ ير
( 10 ) - ث : شمى
( 11 ) - ب : كسير
( 12 ) - ت : رقبهء ، ب : ريقه
( 13 ) - آ : خداى
( 14 ) - ث : حذف شده
( 15 ) - ث : خواهد
( 16 ) - ب : حبير ، ت : خير ، ث : خير
( 17 ) - ب : حذف شده
( 18 ) - ت : گرداند